
LNG vs LPG: Wyjaśnienie kluczowych różnic (skład, magazynowanie, zastosowania i rola na rynku)
Definicja LNG i LPG
LNG (skroplony gaz ziemny) to przede wszystkim metan schłodzony do temperatury −162°C w celu przejścia w stan ciekły na potrzeby transportu masowego. LPG (płynny gaz ropopochodny) to propan i/lub butan utrzymywane w stanie ciekłym pod umiarkowanym ciśnieniem w temperaturze otoczenia. Są to odrębne paliwa o różnych składach, wymaganiach dotyczących magazynowania, rynkach zbytu i zupełnie innej dynamice cen. Zamieszanie jest zrozumiałe — oba paliwa mają w nazwie “skroplony” i “gaz” — jednak służą one zupełnie innym celom w globalnych łańcuchach dostaw energii.
Spis treści
- Czym jest LNG
- Czym jest LPG
- Kluczowe różnice w skrócie
- Produkcja i pochodzenie
- Magazynowanie i transport: Znaczenie dla żeglugi
- Zastosowania: Do czego służą poszczególne paliwa
- Wskaźniki cen LNG i rynek spot
- Boom na eksport LNG z USA
- Bunkrowanie LNG: IMO 2020 i paliwo żeglugowe
- Najczęściej zadawane pytania
- Kluczowe wnioski
Czym jest LNG
LNG to skrót od liquefied natural gas (skroplony gaz ziemny). Jest to gaz ziemny — głównie metan (CH4), czyli ten sam gaz, który służy do ogrzewania i gotowania — schłodzony do około −162°C, w wyniku czego przechodzi w stan ciekły i zajmuje około 1/600 swojej objętości gazowej.
Ta redukcja objętości jest kluczowa. Gazociągi są kosztowne i ograniczone geograficznie — nie można przesyłać gazu rurociągiem przez ocean. Dzięki skropleniu można go załadować na specjalistyczny statek, przetransportować w dowolne miejsce na świecie i zregazyfikować w miejscu przeznaczenia w celu wprowadzenia do sieci przesyłowej.
LNG nie jest paliwem samym w sobie w taki sposób, jak olej napędowy czy benzyna. Jest to gaz ziemny w stanie ułatwiającym transport. W terminalu docelowym jest ogrzewany z powrotem do stanu gazowego (regazyfikacja) i przesyłany do sieci gazociągów. Z perspektywy konsumenta otrzymuje on gaz ziemny — faza LNG była jedynie mechanizmem transportowym.
Globalny handel LNG jest ogromny. W 2023 r. na świecie przetransportowano około 404 mln ton LNG, co czyni go jednym z największych rynków towarowych na świecie pod względem wartości. Katar, Australia i Stany Zjednoczone to trzej najwięksi eksporterzy.
Czym jest LPG
LPG to skrót od liquefied petroleum gas (płynny gaz ropopochodny). Jest to mieszanina propanu (C3H8) i butanu (C4H10) — cięższych gazów węglowodorowych, które są pozyskiwane podczas przetwarzania gazu ziemnego lub rafinacji ropy naftowej.
W przeciwieństwie do LNG, LPG nie wymaga ekstremalnie niskich temperatur, aby pozostać w stanie ciekłym. W temperaturze pokojowej umiarkowane ciśnienie (około 8–20 barów) wystarcza, aby utrzymać propan w fazie ciekłej. Butan skrapla się pod jeszcze niższym ciśnieniem. Dlatego LPG można przechowywać w standardowych ciśnieniowych butlach i zbiornikach — powszechnie znanych butlach gazowych używanych do grilla, kuchenek kempingowych czy ogrzewania domów na obszarach wiejskich.
LPG jest produktem odrębnym od gazu ziemnego, a nie tylko gazem ziemnym w innym stanie skupienia. Propan i butan mają inną strukturę molekularną, inną zawartość energii i inne zastosowania niż metan. Występują one naturalnie w niewielkich ilościach w strumieniach gazu ziemnego i są z nich oddzielane podczas przetwarzania; powstają również jako produkty uboczne rafinacji ropy naftowej.
Globalny handel LPG wynosi około 120 mln ton rocznie. Stany Zjednoczone, które produkują ogromne ilości propanu i butanu jako produkty uboczne wydobycia gazu łupkowego w basenach Permian i Marcellus, stały się największym eksporterem LPG na świecie od połowy lat 2010.
Kluczowe różnice w skrócie
| Cecha | LNG | LPG |
|---|---|---|
| Główny składnik | Metan (CH4) | Propan (C3H8) i/lub Butan (C4H10) |
| Metoda skraplania | Chłodzenie do −162°C | Sprężanie (umiarkowane ciśnienie) |
| Temperatura magazynowania | Kriogeniczna (bardzo niska) | Temperatura otoczenia |
| Ciśnienie magazynowania | Bliskie atmosferycznemu | Pod ciśnieniem (8–20 barów) |
| Typ statku | Gazowiec LNG (kriogeniczny) | Gazowiec LPG (ciśnieniowy/półschłodzony) |
| Główne pochodzenie | Złoża gazu ziemnego | Zakłady przetwórstwa gazu, rafinerie |
| Główne zastosowania | Energetyka, przemysł, gaz miejski | Ogrzewanie, gotowanie, autogaz, petrochemia |
| Wskaźnik cen | JKM, TTF, Henry Hub | Argus, Mont Belvieu (propan) |
| Typowy nabywca | Zakłady energetyczne, dystrybutorzy gazu | Gospodarstwa domowe, dystrybutorzy autogazu, zakłady chemiczne |
Produkcja i pochodzenie
Produkcja LNG
Proces LNG rozpoczyna się na polu gazu ziemnego. Surowy gaz jest wydobywany, oczyszczany z zanieczyszczeń (CO2, H2S, woda, rtęć), a następnie skraplany w terminalu skraplającym. Skraplanie wymaga potężnych urządzeń chłodniczych — sprężarek napędzanych turbinami gazowymi, które schładzają gaz w wielu stopniach, aż osiągnie −162°C.
Główne terminale skraplające (tzw. linie skraplające):
– Katar: Rozbudowa North Field — największy projekt LNG na świecie; Qatargas i RasGas
– Australia: APLNG, Gorgon, Wheatstone, Ichthys, Prelude (pływająca instalacja FLNG firmy Shell)
– Stany Zjednoczone: Sabine Pass (Cheniere), Corpus Christi (Cheniere), Freeport, Cove Point, Cameron
– Rosja: Sachalin-2, Jamał LNG, Arktyczny LNG 2 (objęty sankcjami po 2022 r.)
Produkcja LPG
LPG jest produkowane na dwa sposoby:
-
Przetwórstwo gazu: Gaz ziemny ze złóż zawiera niewielkie ilości propanu i butanu obok metanu. Zakłady przetwórstwa gazu oddzielają te cięższe składniki w celu ich sprzedaży. Produkcja gazu łupkowego w USA (zwłaszcza gaz towarzyszący w basenie Permian) generuje w ten sposób ogromne ilości LPG.
-
Rafinacja ropy: Rafinacja ropy naftowej wytwarza propan i butan jako produkty uboczne. Instalacje krakingu katalitycznego (FCC) i hydrokrakingu generują znaczne ilości LPG. Rafinerie na Bliskim Wschodzie i na wybrzeżu Zatoki Meksykańskiej w USA są znaczącymi producentami LPG tą drogą.
Magazynowanie i transport: Znaczenie dla żeglugi
Wymagania dotyczące magazynowania i transportu LNG oraz LPG różnią się tak drastycznie, że wymagają zupełnie innych flot statków, infrastruktury terminalowej i procedur przeładunkowych.
Magazynowanie i transport LNG
LNG musi być utrzymywane w temperaturze −162°C. Gazowce LNG to izolowane statki kriogeniczne — jedne z najbardziej złożonych technicznie jednostek pływających. Wykorzystują konstrukcję dwukadłubową z izolowanymi próżniowo zbiornikami wewnętrznymi (zazwyczaj zbiorniki kuliste typu Moss lub membranowe). Nawet przy izolacji niewielka ilość LNG stale odparowuje (tzw. boil-off gas). Nowoczesne gazowce wykorzystują ten odparowany gaz jako paliwo okrętowe, zamiast go wypuszczać do atmosfery.
Gazowce LNG mają pojemność od ok. 70 000 m³ (małe gazowce obsługujące mniejsze porty) do 266 000 m³ w przypadku największych statków typu Q-Max, obsługujących wyłącznie katarskie terminale eksportowe. Standardowy duży gazowiec LNG mieści ok. 174 000 m³.
Terminale importowe LNG wymagają urządzeń regazyfikacyjnych — wymienników ciepła, które ogrzewają LNG z powrotem do stanu gazowego przy użyciu wody morskiej, powietrza lub spalania — a także zbiorników magazynowych i połączeń z gazociągami. Budowa takich terminali kosztuje setki milionów dolarów i wymaga lat przygotowań oraz pozwoleń.
Magazynowanie i transport LPG
Statki do przewozu LPG to jednostki ciśnieniowe lub półschłodzone, technicznie znacznie prostsze niż gazowce LNG. W temperaturze otoczenia propan wymaga jedynie niewielkiego nadciśnienia (8–14 barów), aby pozostać cieczą. Statki półschłodzone przewożą LPG w temperaturze −50°C (dla propanu) lub −5°C (dla butanu) przy niższym ciśnieniu, co zmniejsza wymogi wytrzymałościowe kadłuba.
Bardzo duże gazowce (VLGC) transportują LPG luzem — do 84 000 m³. Mniejsze gazowce LPG obsługują dystrybucję regionalną. LPG można również przechowywać w standardowych zbiornikach ciśnieniowych na lądzie, bez skomplikowanych systemów izolacyjnych wymaganych w przypadku LNG.
Ta prostsza metoda magazynowania sprawia, że LPG można obsługiwać w znacznie większej liczbie portów na całym świecie, co czyni go bardziej dostępnym dla krajów rozwijających się w porównaniu do LNG.
Zastosowania: Do czego służą poszczególne paliwa
Końcowe zastosowania LNG
Główne końcowe zastosowanie LNG (po regazyfikacji) jest identyczne jak gazu przesyłanego rurociągiem: zasila te same urządzenia i konkuruje z tymi samymi alternatywami paliwowymi.
- Energetyka: turbiny gazowe i elektrownie gazowe cyklu skojarzonego generujące energię elektryczną. Japonia, Korea Południowa i Tajwan — kraje z ograniczonymi krajowymi zasobami gazu — importują LNG do zasilania swoich sieci energetycznych.
- Paliwo przemysłowe: przemysł stalowy, cementowy, chemiczny, szklarski i spożywczy wykorzystuje gaz ziemny zarówno jako paliwo, jak i surowiec chemiczny.
- Gaz miejski / ogrzewanie mieszkaniowe: miejskie sieci gazu ziemnego w wielu krajach są zasilane częściowo lub całkowicie importowanym LNG.
- LNG jako paliwo transportowe: duże statki (kontenerowce, masowce, wycieczkowce) oraz niektóre ciężarówki używają LNG jako paliwa, szczególnie po wprowadzeniu przepisów IMO 2020 dotyczących siarki (patrz sekcja poniżej).
Końcowe zastosowania LPG
LPG obsługuje zupełnie inne rynki.
- Gotowanie i ogrzewanie w gospodarstwach domowych: butle lub zbiorniki z LPG obsługują gospodarstwa domowe bez dostępu do sieci gazociągów — to ogromny rynek globalny na obszarach wiejskich Azji, Afryki i Ameryki Łacińskiej.
- Autogaz: LPG (głównie propan) jest wykorzystywany jako paliwo samochodowe w wielu krajach. Turcja, Korea Południowa, Polska i Rosja posiadają znaczące rynki autogazu.
- Petrochemia: propan i butan są surowcami do produkcji etylenu i propylenu w procesie krakingu parowego — są to wsad do produkcji tworzyw sztucznych.
- Rafinerie: propan i butan są używane jako składniki mieszanek benzynowych oraz paliwo w procesach rafineryjnych.
- Przemysł: LPG jest stosowany do ogrzewania przemysłowego, cięcia i procesów wymagających przenośnego źródła energii.
Wskaźniki cen LNG i rynek spot
W przeciwieństwie do ropy naftowej, LNG nie ma jednej globalnej ceny. Ceny regionalne odzwierciedlają lokalne warunki podaży i popytu, z trzema głównymi punktami odniesienia:
JKM (Japan-Korea Marker)
Publikowany przez S&P Global Commodity Insights (Platts), JKM jest punktem odniesienia dla LNG dostarczanego do Japonii i Korei Południowej — dwóch największych importerów LNG na świecie. Jest wyceniany w USD za MMBtu (milion brytyjskich jednostek cieplnych). JKM to najbardziej płynna cena LNG w regionie Azji i Pacyfiku, stosowana w kontraktach w całej Azji.
TTF (Title Transfer Facility)
TTF to holenderska cena gazu w hubie, dominujący punkt odniesienia dla gazu ziemnego i LNG w Europie. Choć technicznie jest to cena gazu ziemnego (dostarczanego do holenderskiej sieci), TTF jest używany jako faktyczna europejska cena LNG, ponieważ importowany LNG bezpośrednio konkuruje z gazem rurociągowym na rynku europejskim. Wyceniany w EUR za MWh.
Henry Hub
Henry Hub w Luizjanie to punkt odniesienia NYMEX dla amerykańskiego gazu ziemnego — cena u źródła, na podstawie której konstruuje się wycenę większości amerykańskiego eksportu LNG. Wiele kontraktów na dostawy LNG z USA (długoterminowe kontrakty Cheniere z nabywcami azjatyckimi) jest wycenianych na podstawie Henry Hub plus stały koszt skraplania i transportu.
Kontekst historyczny cen
W normalnych warunkach przed 2021 r. JKM oscylował w granicach 4–10 USD/MMBtu. Po rosyjskiej inwazji na Ukrainę w lutym 2022 r., która wywołała europejską walkę o LNG w celu zastąpienia rosyjskiego gazu rurociągowego, cena TTF wzrosła do równowartości ponad 70 USD/MMBtu w sierpniu 2022 r. — był to poziom bez precedensu. JKM również gwałtownie wzrósł, gdy nabywcy azjatyccy konkurowali z europejskimi o dostępne ładunki LNG. Do 2024 r. ceny powróciły do zakresu 10–15 USD/MMBtu, pozostając jednak strukturalnie wyższe niż przed 2021 r.
Ceny LPG są głównie wyceniane za pośrednictwem Argus Media (oceny propanu i butanu) oraz hubu Mont Belvieu w Teksasie dla amerykańskiego propanu i butanu. Rynki LPG są na ogół mniej zglobalizowane niż LNG, z większą zmiennością cen regionalnych.
Boom na eksport LNG z USA
Jeszcze w 2015 r. Stany Zjednoczone były importerem netto LNG, wydając miliardy na budowę terminali importowych, aby sprowadzać LNG z Bliskiego Wschodu. Rewolucja łupkowa całkowicie odwróciła tę sytuację.
Wydobycie gazu łupkowego w USA, głównie z formacji Marcellus (Pensylwania, Wirginia Zachodnia) oraz gazu towarzyszącego w basenie Permian (Teksas), zapewniło USA ogromną nadwyżkę taniego gazu. Ceny gazu ziemnego Henry Hub spadły do 2–4 USD/MMBtu — znacznie poniżej cen, jakie europejscy i azjatyccy nabywcy płacili za LNG z Kataru czy Australii.
Możliwości arbitrażu były ogromne. Firmy zaczęły budować terminale eksportowe LNG — w zasadzie instalacje skraplające dobudowywane do istniejących terminali importowych lub budowane w nowych lokalizacjach na wybrzeżu Zatoki Meksykańskiej.
Kluczowe terminale eksportowe LNG w USA:
- Sabine Pass (Luizjana, Cheniere Energy): pierwszy terminal eksportowy LNG w USA, działający od 2016 r. Obecnie posiada sześć linii skraplających o łącznej wydajności około 30 mtpa (milionów ton rocznie).
- Corpus Christi (Teksas, Cheniere): trzy linie operacyjne, kolejne w budowie.
- Freeport LNG (Teksas): trzy linie, około 15 mtpa. W 2022 r. uległ poważnej eksplozji i pożarowi, co wyłączyło go z pracy na prawie rok.
- Cameron LNG (Luizjana): trzy linie, około 12 mtpa.
- Cove Point (Maryland, Dominion): jedna linia, około 5,25 mtpa.
Stany Zjednoczone stały się największym eksporterem LNG na świecie w 2023 r., wyprzedzając Katar i Australię. Zmieniło to amerykańskie rynki gazu — ceny Henry Hub są teraz bardziej wrażliwe na globalny popyt na LNG niż wcześniej, a USA stały się głównym elastycznym dostawcą dla nabywców europejskich i azjatyckich.
Kryzys energetyczny wywołany wojną na Ukrainie drastycznie przyspieszył europejski popyt na amerykańskie LNG. Europa zdywersyfikowała dostawy, odchodząc od rosyjskiego gazu rurociągowego (który przed 2022 r. dostarczał około 40% europejskiego gazu) na rzecz dostaw LNG z USA, Kataru i Norwegii oraz gazu rurociągowego z innych kierunków. W Niemczech, Włoszech, Holandii i Finlandii szybko uruchomiono nowe pływające jednostki magazynujące i regazyfikacyjne (FSRU) do obsługi importu LNG.
Bunkrowanie LNG: IMO 2020 i paliwo żeglugowe
Jednym z najszybciej rozwijających się zastosowań LNG jest paliwo dla statków — rynek znany jako bunkrowanie LNG.
IMO 2020 — limit siarki wprowadzony przez Międzynarodową Organizację Morską, który wszedł w życie 1 stycznia 2020 r. — ograniczył zawartość siarki w paliwie okrętowym do 0,5% na całym świecie (i 0,1% w wyznaczonych obszarach kontroli emisji). To sprawiło, że tradycyjny ciężki olej opałowy (HFO) stał się niezgodny z przepisami, chyba że statki zainstalowały płuczki spalin (scrubbery).
LNG praktycznie nie zawiera siarki i wytwarza minimalne ilości cząstek stałych. Jako paliwo morskie znacząco redukuje również emisje tlenków azotu (NOx) w porównaniu z HFO. Dla właścicieli nowych statków, którzy chcą uniknąć inwestycji w scrubbery i przygotować się na przyszłe regulacje dotyczące emisji dwutlenku węgla, LNG stało się atrakcyjnym paliwem alternatywnym.
Statki z napędem LNG obejmują obecnie duże kontenerowce (megastatki CMA CGM, statki MSC zasilane LNG), wycieczkowce (AIDA, MSC Cruises), car-carriery i promy. Według stanu na 2025 r. LNG jest dominującym alternatywnym paliwem morskim pod względem wielkości floty, choć amoniak i metanol stają się konkurentami dla nowych jednostek projektowanych zgodnie z wymogami lat 30. XXI wieku.
Infrastruktura bunkrowania LNG — porty i statki dostarczające LNG jako paliwo — rozwija się, ale wciąż jest ograniczona do wybranych głównych portów. Port w Rotterdamie, Singapur, Zeebrugge i kilka innych hubów posiadają ugruntowane operacje bunkrowania LNG. Mniejsze porty często nie są w stanie obsługiwać bunkrowania LNG, co ogranicza liczbę miejsc, w których statki z napędem LNG mogą uzupełnić paliwo.
Najczęściej zadawane pytania
Czy LNG i LPG można przechowywać w tych samych zbiornikach?
Nie. Wymagają one zupełnie innej infrastruktury. LNG potrzebuje zbiorników kriogenicznych zdolnych utrzymać ciecz w temperaturze −162°C, z izolacją próżniową lub piankową oraz systemami zarządzania odparowanym gazem. LPG potrzebuje zbiorników ciśnieniowych przystosowanych do ciśnienia 8–20 barów w temperaturze otoczenia. Oba systemy są ze sobą niekompatybilne.
Czy LPG jest tańsze od LNG?
Obsługują one różne rynki i nie są bezpośrednio porównywalne w przeliczeniu na jednostkę. LPG (propan) jest wyceniany na podstawie zawartości energii i konkuruje z olejem opałowym oraz gazem ziemnym jako paliwo domowe. LNG jest wyceniane jako towar masowy dla odbiorców przemysłowych i energetycznych. W przeliczeniu na MMBtu energii, LPG jest generalnie droższe od LNG dla dużych odbiorców przemysłowych, ale dostępność LPG (brak potrzeby infrastruktury rurociągowej) czyni go konkurencyjnym cenowo dla gospodarstw domowych na obszarach wiejskich.
Czy LNG konkuruje z LPG gdziekolwiek na rynku?
Na marginesie, w niektórych zastosowaniach grzewczych i przemysłowych. W krajach, gdzie LPG dominuje w ogrzewaniu wiejskim (części Europy, Azja Południowo-Wschodnia), rozszerzanie podaży i infrastruktury LNG może w niektórych zastosowaniach komercyjnych zastąpić LPG. Jednak główne rynki konsumenckie są w dużej mierze rozdzielone: LNG służy elektrowniom, sieciom gazu miejskiego i dużym odbiorcom przemysłowym; LPG służy gospodarstwom domowym, autogazowi i przemysłowi petrochemicznemu.
Dlaczego ceny LNG w Europie tak drastycznie wzrosły w 2022 r.?
Rosja dostarczała około 40% gazu ziemnego do UE przez rurociągi (Nord Stream 1, Jamał, TurkStream) przed inwazją na Ukrainę w 2022 r. Gdy UE nałożyła sankcje, a Rosja wstrzymała dostawy, Europa musiała szybko zastąpić ogromną ilość gazu. LNG było jedyną skalowalną alternatywą, ale globalna podaż LNG jest w krótkim terminie stosunkowo sztywna — nie można szybko zbudować nowych terminali skraplających. Walka o dostępne ładunki LNG doprowadziła ceny JKM i TTF do rekordowych poziomów.
Czym jest „arbitraż LNG” i dlaczego ma znaczenie dla żeglugi?
Arbitraż LNG odnosi się do praktyki kierowania ładunków LNG tam, gdzie różnica cen uzasadnia koszt transportu. Jeśli ceny JKM w Azji są o 5 USD/MMBtu wyższe niż TTF plus koszt transportu przy przekierowaniu z Europy do Azji, właściciel ładunku przekieruje go do Azji. Ten arbitraż łączy regionalne ceny LNG, a rynek żeglugowy — zwłaszcza stawki frachtowe gazowców LNG — jest mechanizmem przenoszącym sygnały cenowe między regionami. Gdy okna arbitrażowe się otwierają, popyt na gazowce rośnie, windując stawki za wynajem statków.
Czy istnieje globalny rynek kontraktów terminowych (futures) na LNG?
Tak, ale jest mniej płynny niż w przypadku ropy naftowej czy europejskich rynków gazu. Zarówno CME Group, jak i ICE oferują kontrakty futures na LNG powiązane z JKM i innymi wskaźnikami. Singapore Exchange (SGX) oferuje instrumenty pochodne powiązane z JKM. Jednak znaczna część rynku LNG wciąż opiera się na długoterminowych kontraktach (15–20-letnich), które historycznie były indeksowane cenami ropy, a nie cenami hubowymi. Rynek stopniowo przesuwa się w stronę większego handlu spot i krótkoterminowego, przy coraz szerszym wykorzystaniu JKM i TTF jako punktów odniesienia.
Kluczowe wnioski
- LNG to skroplony gaz ziemny — głównie metan, schłodzony do −162°C w celu masowego transportu morskiego, a następnie regazyfikowany w miejscu przeznaczenia.
- LPG to płynny gaz ropopochodny — propan i/lub butan — utrzymywany w stanie ciekłym pod umiarkowanym ciśnieniem w temperaturze otoczenia, stosowany w ogrzewaniu, gotowaniu, autogazie i petrochemii.
- Kluczowe rozróżnienie fizyczne: LNG wymaga magazynowania kriogenicznego (−162°C), LPG wymaga jedynie sprężania w temperaturze otoczenia. Wymusza to stosowanie zupełnie innych typów statków, infrastruktury terminalowej i kosztów przeładunku.
- Wskaźnikami dla LNG są JKM (Azja), TTF (Europa) i Henry Hub (USA) — regionalnie zróżnicowane ceny odzwierciedlające koszty transportu gazu gazowcami LNG.
- Rewolucja łupkowa zmieniła USA z importera w największego na świecie eksportera LNG do 2023 r., z terminalami w Sabine Pass, Corpus Christi, Freeport, Cameron i Cove Point.
- Kryzys energetyczny wywołany wojną na Ukrainie (2022) wywołał masowe odejście Europy od rosyjskiego gazu rurociągowego na rzecz importowanego LNG, co doprowadziło do rekordowych cen JKM i TTF.
- Bunkrowanie LNG — używanie LNG jako paliwa dla statków — to rosnący rynek napędzany regulacjami IMO 2020 dotyczącymi siarki, z Rotterdamem, Singapurem i Zeebrugge jako wiodącymi hubami.
- LNG i LPG obsługują fundamentalnie inne rynki i nie należy ich mylić — zrozumienie, z jakim związkiem mamy do czynienia, jest niezbędne w analizie rynku surowców i żeglugi.
Powiązane Lektury
Aby pogłębić wiedzę na tematy omówione w tym artykule, zapoznaj się z tymi powiązanymi przewodnikami: the broader family of hydrocarbon liquids separated during gas processing i how gas-fired generation links these fuels to power pricing.
Continue Reading
More guides from Understanding Commodities

Kawa Arabica vs Robusta: wyjaśnienie kluczowych różnic
Kawa Arabica vs Robusta: wyjaśnienie kluczowych różnic w smaku, zawartości kofeiny, wysokości upraw, cenie oraz zastosowaniu komercyjnym dla profesjonalistów z...
Read article →
Contango – czym jest, co je powoduje i dlaczego ma znaczenie
Contango explained: czym jest, dlaczego ceny kontraktów terminowych przewyższają ceny spot oraz jak wpływa na decyzje dotyczące magazynowania, zwroty z...
Read article →
Initial Margin a Variation Margin: Jak działają te rodzaje zabezpieczeń na rynkach futures i OTC
Wyjaśnienie różnic między depozytem początkowym (initial margin) a depozytem zabezpieczającym (variation margin): jak działają te formy zabezpieczeń na rynkach futures...
Read article →
