Popyt i podaż towarów: co wpływa na ceny na rynkach globalnych

Definicja podaży i popytu na towary
Relacja podaży i popytu na towary to interakcja między wielkością produkcji i dostępnością danego towaru (podaż) a ilością, którą nabywcy chcą kupić przy danej cenie (popyt). Gdy podaż przewyższa popyt, ceny spadają. Gdy popyt przewyższa podaż, ceny rosną. Na rynkach towarowych siły te odzwierciedla kształt krzywej terminowej – rynek z nadwyżką znajduje się zazwyczaj w contango (ceny terminowe wyższe od cen spot); rynek z deficytem znajduje się zazwyczaj w backwardation (ceny spot wyższe od cen terminowych). Analiza podaży i popytu stanowi fundament prognozowania cen towarów, a poszczególne klasy towarów zdominowane są przez różne czynniki wpływające na te parametry.


Spis treści

  1. Podstawowa zasada: jak podaż i popyt kształtują ceny towarów
  2. Strona podażowa: produkcja, zapasy i zakłócenia
  3. Strona popytowa: wzrost, substytucja i technologia
  4. Porównanie klas towarów: różne czynniki zależnie od klasy
  5. Jak nierównowaga podaży i popytu objawia się w strukturze rynku terminowego
  6. Kluczowe źródła danych: WASDE, EIA, raporty LME i dane COT
  7. Historyczne szoki podażowo-popytowe: przykłady liczbowe
  8. Najczęściej zadawane pytania
  9. Kluczowe wnioski

Podstawowa zasada: jak podaż i popyt kształtują ceny towarów

Ceny towarów ustalane są w punkcie równowagi podaży i popytu. Zasada ta jest taka sama jak na każdym innym rynku, jednak towary posiadają cechy, które czynią tę interakcję specyficzną.

Podaż często dostosowuje się wolno:

Uruchomienie nowej kopalni miedzi trwa od 10 do 15 lat od momentu odkrycia złoża do pierwszego wydobycia. Zagospodarowanie nowego pola naftowego zajmuje od 3 do 7 lat. Drzewko kakaowca potrzebuje 5–7 lat, aby wydać plon nadający się do sprzedaży. Ten długi czas realizacji oznacza, że podaż towarów nie może szybko reagować na sygnały cenowe.

Kiedy popyt nagle wzrasta (np. chiński boom budowlany w pierwszej dekadzie XXI wieku, który gwałtownie zwiększył zapotrzebowanie na stal i miedź), podaż nie może zostać zwiększona natychmiast. Krótkoterminowym skutkiem jest skok cen. Z czasem pojawia się nowa podaż i cena się normalizuje – jednak na rynkach towarowych „z czasem” może oznaczać od 5 do 10 lat.

Popyt jest często krótkoterminowo nieelastyczny cenowo:

Gdy ceny ropy naftowej gwałtownie rosną, konsumenci nie przestają natychmiast jeździć samochodami ani latać samolotami – po prostu absorbują wyższe koszty. Linie lotnicze nie mogą błyskawicznie przejść na paliwo inne niż ropopochodne. Producent czekolady nie może natychmiast zmienić receptury produktów bez kakao. Krótkoterminowy popyt na większość towarów jest nieelastyczny cenowo – zmienia się powoli w odpowiedzi na ceny.

Skutek: nierównowagi między podażą a popytem na towary są rozwiązywane głównie poprzez zmiany cen, a nie gwałtowne dostosowania ilościowe. Dlatego ceny towarów mogą być bardziej zmienne niż ceny towarów przetworzonych, posiadających elastyczne łańcuchy dostaw.

Zapasy jako bufor:

Trzecim elementem, poza podażą i popytem, są zapasy – towary utrzymywane powyżej bieżących potrzeb konsumpcyjnych. Gdy podaż przewyższa popyt, nadwyżka trafia do zapasów. Gdy popyt przewyższa podaż, zapasy są uszczuplane. Poziom zapasów determinuje, jak długo nierównowaga może trwać, zanim cena będzie musiała ulec korekcie.

Dlatego tak uważnie śledzi się końcowe zapasy zbóż (mierzone w „dniach konsumpcji”), poziomy magazynowania ropy oraz zapasy metali w magazynach LME. Reprezentują one bufor rynkowy – gdy są niskie, rynek staje się bardziej podatny na gwałtowne skoki cen w wyniku jakiegokolwiek zakłócenia podaży.


Strona podażowa: produkcja, zapasy i zakłócenia

Czynniki podażowe znacząco różnią się w zależności od klasy towarów, ale mają też cechy wspólne.

Moce produkcyjne:

Każdy towar ma ograniczenie mocy produkcyjnych – maksymalne tempo produkcji przy istniejącej infrastrukturze. W przypadku ropy naftowej mierzy się to w baryłkach dziennie (wolne moce produkcyjne OPEC są uważnie śledzone jako „sufit” reakcji podażowej). W przypadku miedzi jest to roczna zdolność wydobywcza kopalni. Dla zbóż jest to powierzchnia uprawna pomnożona przez plony z hektara.

Luka między bieżącą produkcją a teoretycznymi maksymalnymi mocami przerobowymi decyduje o tym, jak duży skok ceny jest potrzebny, aby zachęcić do zwiększenia podaży. Gdy wolne moce są znaczne, podaż może stosunkowo szybko reagować na wzrost cen. Gdy są one wyczerpane (jak w przypadku globalnych mocy rafineryjnych w 2022 r.), nawet bardzo wysokie ceny nie są w stanie natychmiast wygenerować większej podaży.

Pogoda:

Pogoda jest głównym czynnikiem podażowym dla towarów rolnych. Susza w Brazylii zmniejsza produkcję soi. Przymrozki w pasie kawowym ograniczają produkcję odmiany Arabica. Zjawisko La Niña wpływa na zawiązywanie strąków kakao w Afryce Zachodniej. W energetyce ekstremalne zimno zwiększa popyt na ogrzewanie (strona popytowa) i może zakłócać wydobycie ropy i gazu (jednocześnie strona podażowa). W metalach pogoda wpływa na wydobycie poprzez zalewanie kopalni odkrywkowych lub zakłócenia w transporcie.

Geopolityka:

Zakłócenia podaży wynikające z wydarzeń geopolitycznych to dominująca narracja w towarach energetycznych. Inwazja Rosji na Ukrainę w 2022 r. wyeliminowała około 1,5–2 mln baryłek rosyjskiej ropy dziennie z rynków europejskich, zmuszając nabywców do znalezienia alternatywnych źródeł i wywindowała cenę ropy Brent powyżej 120 USD za baryłkę. Trwający konflikt w Libii regularnie zakłóca wydobycie ropy. Napięcia na Bliskim Wschodzie wpływają na premię za ryzyko na trasach tankowców (przez Cieśninę Ormuz przechodzi około 21% globalnego handlu ropą).

W przypadku metali ryzyko podażowe koncentruje się w niestabilnych politycznie krajach posiadających duże rezerwy: kobalt z DRK, miedź z Chile (spory pracownicze), platyna i pallad z RPA (ograniczenia w dostawach energii, siła robocza) oraz nikiel z Indonezji (restrykcje polityczne dotyczące eksportu surowej rudy).

Zapasy strategiczne:

Zapasy rządowe i komercyjne działają jako bufory podażowe. Amerykańska Strategiczna Rezerwa Ropy (SPR) – utrzymująca na normalnym poziomie około 350–400 mln baryłek – została uwolniona w 2022 r., aby zrównoważyć zakłócenia podaży z Rosji, dodając 1 mln baryłek dziennie do podaży USA przez 6 miesięcy. Chiny utrzymują strategiczne rezerwy zbóż, metali i energii. Zapasy metali w magazynach LME stanowią bieżący bufor podażowy dla metali przemysłowych.

Gdy zapasy są wykorzystywane do buforowania niedoborów, zapewniają tymczasową ulgę cenową, ale kosztem uszczuplenia zasobów na wypadek kolejnego zakłócenia.


Strona popytowa: wzrost, substytucja i technologia

Siły popytowe są równie ważne, choć często mniej spektakularne w codziennych doniesieniach o cenach.

Wzrost gospodarczy:

Najważniejszym czynnikiem popytowym dla towarów twardych (surowców) jest wzrost gospodarczy – zwłaszcza w dużych gospodarkach produkcyjnych i budowlanych. Urbanizacja Chin napędzała bezprecedensowy wzrost popytu na stal, miedź, aluminium, węgiel i rudę żelaza w latach 2001–2013. Gdy gospodarka Chin zwalnia, ceny metali przemysłowych i rudy żelaza spadają. Gdy sektor produkcyjny Indii przyspiesza, popyt na węgiel i metale rośnie.

Korelacja między wzrostem PKB a popytem na towary jest silniejsza w gospodarkach rozwijających się (gdzie budowana jest podstawowa infrastruktura) niż w rozwiniętych (gdzie infrastruktura już istnieje).

Substytucja:

Kiedy dany towar staje się bardzo drogi, nabywcy starają się zastąpić go tańszą alternatywą. Ta dynamika substytucji tworzy naturalne „sufity” cenowe: jeśli ceny miedzi wzrosną wystarczająco wysoko, inżynierowie projektują produkty tak, aby zużywały mniej miedzi (thrifting) lub przechodzą na aluminium, gdzie to możliwe. Jeśli ceny gazu ziemnego gwałtownie rosną, elektrownie przełączają się na węgiel. Jeśli ceny oleju palmowego szybują, producenci żywności zwiększają wykorzystanie oleju sojowego.

Substytucja wymaga czasu – procesy produkcyjne i receptury produktów nie mogą zmienić się z dnia na dzień. Jednak w horyzoncie 1–3 lat wysokie ceny konsekwentnie stymulują substytucję i oszczędne gospodarowanie surowcami, co zmniejsza popyt.

Zmiany technologiczne:

Technologia trwale zmienia trajektorie popytu na towary. Rewolucja łupkowa (wiercenia poziome i szczelinowanie hydrauliczne) przekształciła produkcję ropy i gazu w USA, zmieniając kraj z importera w eksportera netto. Pojazdy elektryczne zmniejszają długoterminowe oczekiwania co do wzrostu popytu na paliwa płynne. Energia słoneczna i wiatrowa wypierają węgiel energetyczny w produkcji energii w krajach OECD. Postęp w technologii akumulatorów wpływa na popyt na lit, kobalt, nikiel i grafit.

Przesunięcia popytu napędzane technologią różnią się od cyklicznych zmian popytu, ponieważ są strukturalne i kierunkowe – nie odwracają się, gdy zmieniają się ceny.

Popyt sezonowy:

Wiele towarów wykazuje przewidywalne wzorce sezonowe. Popyt na olej opałowy osiąga szczyt zimą; na benzynę latem w sezonie wyjazdowym. Popyt na towary rolne koncentruje się wokół sezonów przetwórczych. Zastrzyki gazu do magazynów osiągają szczyt wiosną i latem; pobory osiągają szczyt zimą. Zrozumienie tych wzorców sezonowych jest punktem wyjścia do oddzielenia strukturalnych trendów popytowych od tymczasowych wahań sezonowych.


Porównanie klas towarów: różne czynniki zależnie od klasy

Poszczególne klasy towarów zdominowane są przez różne czynniki podażowo-popytowe. Zrozumienie, które z nich są najbardziej istotne dla danego towaru, jest użyteczniejsze niż stosowanie ogólnych schematów.

Klasa towaru Główny czynnik podażowy Główny czynnik popytowy Kluczowe źródło danych
Rolne (zboża) Pogoda, zasiewy Popyt na żywność, mandaty biopaliwowe USDA WASDE
Rolne (miękkie) Pogoda, choroby, wiek upraw Przetwórstwo żywności, substytucja USDA, ICCO, ICO
Energetyczne (ropa) Polityka OPEC, geopolityka, łupki USA Popyt transportowy, petrochemia EIA, IEA
Energetyczne (gaz) Infrastruktura (LNG), pogoda Energetyka, ciepłownictwo, przemysł EIA, Platts
Energetyczne (węgiel) Zdolności wydobywcze i portowe Energetyka (Azja) IEA, Argus, McCloskey
Metale przemysłowe Wydobycie, zdolności hutnicze Przemysł, budownictwo Zapasy LME, PMI Chin
Metale szlachetne Wydobycie, recykling, banki cent. Jubilerstwo, elektronika, inwestycje LBMA, World Gold Council
Surowce krytyczne Wydobycie (wysoka koncentracja) Akumulatory EV, elektronika Benchmark Mineral Intelligence

Towary rolne: pogoda jest najważniejsza w krótkim terminie

Dla zbóż (pszenica, kukurydza, soja, ryż) roczny cykl upraw oznacza, że podaż jest w dużej mierze determinowana przez jeden sezon siewu i zbiorów. Pogoda w tym sezonie – opady, temperatura, presja szkodników – determinuje plony. W przypadku towarów „miękkich” (kawa, kakao, cukier) wieloletnia struktura upraw oznacza, że skutki pogodowe mogą utrzymywać się przez wiele lat, jeśli dojdzie do uszkodzenia drzew.

W bardzo krótkim terminie podaż rolna jest całkowicie sztywna: po zasianiu upraw to, co zostanie zebrane, zależy od natury, a nie od ceny. W średnim terminie (3–5 lat) rolnicy mogą zwiększyć powierzchnię upraw, jeśli ceny są odpowiednio wysokie. W długim terminie można zagospodarować nowe grunty, ale ograniczenia środowiskowe i dostępność ziemi czynią długoterminową podaż rolną stosunkowo nieelastyczną w porównaniu np. z ropą i gazem.

Energetyka: geopolityka i polityka tworzą największe szoki podażowe

Podaż ropy jest w przeważającej mierze determinowana przez politykę OPEC (Arabia Saudyjska, ZEA i Rosja koordynujące poziomy wydobycia) oraz produkcję łupkową w USA (która reaguje na cenę z około 6-miesięcznym opóźnieniem). Miesięczne raporty IEA (Oil Market Report) oraz OPEC (Monthly Oil Market Report) to dwie najważniejsze publikacje dotyczące bilansu popytu i podaży na rynku energii.

Podaż gazu ziemnego jest ograniczona infrastrukturą – przepustowością rurociągów, zdolnościami skraplania LNG – w sposób, w jaki ropa nie jest. Niedoboru LNG nie da się rozwiązać poprzez proste zwiększenie pompowania gazu przez nieistniejący rurociąg. Europejski kryzys cen gazu w latach 2021–2022 pokazał, jak ograniczenia infrastrukturalne potęgują nierównowagi podażowo-popytowe do poziomu ekstremalnych skoków cen.

Metale: cykl przemysłowy Chin dominuje popyt

Popyt na metale przemysłowe jest silnie skorelowany z chińską aktywnością produkcyjną i budowlaną. Chiny konsumują około 55% światowej miedzi, 60% światowego aluminium i 70% światowego handlu rudą żelaza. Kiedy chińskie huty stali ograniczają produkcję, ceny rudy żelaza spadają. Kiedy chińskie budownictwo odbija, ceny miedzi i aluminium rosną.

Indeksy PMI (Purchasing Managers Index) dla chińskiego przemysłu (Caixin oraz oficjalny NBS) są uważnie śledzone jako wskaźniki wyprzedzające dla popytu na metale. Odczyt powyżej 50 wskazuje na ekspansję przemysłu; poniżej 50 na kontrakcję.

Metale szlachetne: dominują czynniki finansowe i monetarne

Popyt na złoto wynika głównie z czynników finansowych – realnych stóp procentowych (złoto konkuruje z obligacjami skarbowymi indeksowanymi inflacją; gdy realne stopy rosną, relatywna atrakcyjność złota spada), siły dolara amerykańskiego (złoto wyceniane jest w dolarach; silniejszy dolar czyni złoto droższym w innych walutach) oraz apetytu na ryzyko (złoto zazwyczaj zyskuje w okresach stresu finansowego). Skup złota przez banki centralne jest istotnym czynnikiem popytowym od 2022 r. – banki centralne na całym świecie netto zwiększają zasoby o około 1000 ton rocznie.

Popyt na srebro dzieli się na przemysłowy (panele słoneczne, elektronika, pojazdy elektryczne) oraz finansowy/inwestycyjny. Ten podział oznacza, że srebro reaguje zarówno na aktywność przemysłową, jak i warunki monetarne.


Jak nierównowaga podaży i popytu objawia się w strukturze rynku terminowego

Rynek kontraktów terminowych (futures) zapewnia ciągły sygnał w czasie rzeczywistym dotyczący oceny rynku w kwestii bieżącej i przyszłej równowagi podaży i popytu. Sygnał ten jest zapisany w kształcie krzywej terminowej – relacji między cenami dla różnych miesięcy dostawy.

Contango (ceny terminowe wyższe od cen spot):

Contango odzwierciedla rynek w stanie równowagi lub nadwyżki. Cena spot jest niska, ponieważ podaż jest wystarczająca dla natychmiastowych potrzeb. Ceny przyszłe są wyższe, aby odzwierciedlić koszty przechowywania towaru do daty dostawy (koszty magazynowania, ubezpieczenie, koszt kapitału). Rynek w contango mówi: „mamy teraz wystarczająco dużo; przyszła podaż może kosztować więcej”.

Contango jest „normalnym” stanem dla wielu towarów. Ropa WTI zazwyczaj znajduje się w contango, gdy zapasy ropy są na komfortowym poziomie. Kukurydza zazwyczaj znajduje się w contango między zbiorami, gdy zapasy są obfite.

Backwardation (ceny spot wyższe od cen terminowych):

Backwardation odzwierciedla rynek w stanie deficytu lub ograniczonej podaży bieżącej. Cena spot jest wysoka, ponieważ nabywcy konkurują o ograniczoną natychmiastową podaż. Ceny terminowe są niższe, ponieważ rynek oczekuje, że niedobór ustąpi wraz z pojawieniem się nowej podaży. Rynek w backwardation mówi: „potrzebujemy tego teraz, a podaż jest ograniczona; zapłacimy premię za natychmiastową dostawę”.

Silne backwardation jest wiarygodnym sygnałem rzeczywistego fizycznego niedoboru. Gdy miedź wchodzi w stan wyraźnego backwardation, oznacza to, że nabywcy fizycznego metalu konkurują o dostępność na rynku spot – zazwyczaj dlatego, że zapasy w magazynach LME spadły do niskich poziomów. Stopień backwardation mierzy stopień niedoboru.

Spread opowiada historię:

Towar, który przez lata był w contango, a nagle wchodzi w backwardation, jest istotnym sygnałem rynkowym. Wskazuje to, że bufor zapasów został wyczerpany i pojawia się autentyczny fizyczny deficyt. Okres 2021–2022 pokazał to w przypadku miedzi, aluminium i innych metali, gdy popyt po COVID odbudowywał się szybciej niż podaż. Okres 2023–2024 dramatycznie pokazał to w przypadku kakao, gdzie nieudane zbiory wyczerpały zapasy.


Kluczowe źródła danych: WASDE, EIA, raporty LME i dane COT

Wiarygodne dane o podaży i popycie są podstawą analizy rynku towarowego. Różne towary mają różne główne źródła danych, a wiedza o tym, któremu źródłu ufać dla danego towaru, jest praktyczną umiejętnością.

WASDE (World Agricultural Supply and Demand Estimates):

Publikowany co miesiąc przez USDA (zazwyczaj około 10–12 dnia każdego miesiąca), WASDE jest najuważniej śledzonym raportem o podaży i popycie w rolnictwie na świecie. Obejmuje pszenicę, kukurydzę, soję, ryż, bawełnę, nasiona oleiste (w tym olej palmowy i sojowy), cukier i mięso. Każda publikacja zawiera szacunki produkcji, handlu i końcowych zapasów dla wszystkich głównych krajów produkujących i konsumujących, z rewizjami w stosunku do szacunków z poprzedniego miesiąca.

Rewizja WASDE, która obniża szacunek zbiorów kukurydzy w USA o 200 mln buszli, może poruszyć kontrakty terminowe na kukurydzę na CBOT o 3–5% w tej samej sesji handlowej. Zrozumienie mechaniki publikacji WASDE – terminy, które uprawy są aktualizowane, jak analitycy interpretują rewizje – jest niezbędną wiedzą dla każdego, kto zajmuje się rynkami towarów rolnych.

EIA (US Energy Information Administration):

EIA publikuje liczne cotygodniowe, miesięczne i roczne raporty energetyczne, które poruszają rynkami ropy i gazu:
– Weekly Petroleum Status Report (publikowany w każdą środę): zapasy ropy naftowej i produktów naftowych w Cushing i innych hubach magazynowych w USA. „Liczba EIA” to najważniejszy cotygodniowy punkt danych energetycznych poruszający rynek.
– Short-Term Energy Outlook (STEO) (miesięczny): prognozy podaży, popytu i cen energii w USA i na świecie.
– Natural Gas Storage Report (cotygodniowy, czwartki): zapasy gazu ziemnego w USA w magazynach podziemnych.

IEA (Międzynarodowa Agencja Energetyczna, Paryż) publikuje comiesięczny Oil Market Report obejmujący globalne bilanse podaży i popytu na ropę oraz comiesięczny Gas Market Report. Dane IEA są mniej skoncentrowane na USA niż dane EIA i bardziej kompleksowo obejmują globalne przepływy.

Raporty zapasów LME:

London Metal Exchange publikuje codzienne i cotygodniowe raporty o zapasach metali w magazynach zatwierdzonych przez LME na całym świecie. Raporty te obejmują miedź, aluminium, cynk, nikiel, ołów, cynę i kobalt. Zmiany zapasów w magazynach LME są śledzone jako wskaźnik popytu fizycznego w stosunku do podaży – szybko spadające zapasy wskazują, że nabywcy fizyczni konsumują więcej, niż jest produkowane; rosnące zapasy wskazują na odwrotną sytuację.

Jednak zapasy LME stanowią tylko ułamek światowych zapasów metali – istnieją znaczące „ukryte” zapasy w lokalizacjach innych niż LME, w tym w chińskich magazynach celnych, magazynach producentów i użytkowników końcowych. Zapasy LME mogą spadać, podczas gdy całkowite światowe zapasy pozostają obfite, jeśli metal po prostu zmienia lokalizację. To ograniczenie oznacza, że dane z magazynów LME muszą być kontekstualizowane w odniesieniu do szerszej analizy podaży i popytu.

Raport COT (Commitments of Traders):

CFTC (Commodity Futures Trading Commission) publikuje raport COT co tydzień (każdy piątek, obejmujący pozycje według stanu na wtorek). Raport COT dzieli otwarte zainteresowanie (całkowitą liczbę pozostających w obrocie kontraktów terminowych) na każdym rynku towarowym na:
– Managed money (fundusze hedgingowe i inni traderzy spekulacyjni)
– Commercial traders (rzeczywiści producenci i użytkownicy zabezpieczający ekspozycję fizyczną)
– Swap dealers (dealerzy utrzymujący pozycje wobec swapów OTC)
– Non-reportable (mali traderzy poniżej progów raportowania)

Raport COT jest cenny, ponieważ pokazuje, jak pozycjonują się spekulanci w stosunku do hedgerów komercyjnych. Kiedy „managed money” utrzymuje ekstremalną długą pozycję netto w danym towarze (znacznie więcej spekulacyjnych pozycji długich niż krótkich), rynek może być podatny na gwałtowną korektę, jeśli kupujący spekulacyjni zlikwidują pozycje jednocześnie. Odwrotnie – ekstremalne krótkie pozycjonowanie spekulacyjne – może sygnalizować, że ożywienie cen jest podatne na „short squeeze” (przymusowe zamykanie krótkich pozycji).

Raport COT nie jest narzędziem do precyzyjnego wyczucia czasu w krótkim terminie, ale stanowi użyteczny wskaźnik sentymentu i pozycjonowania dla długoterminowej analizy podaży i popytu.


Historyczne szoki podażowo-popytowe: przykłady liczbowe

Abstrakcyjne zasady podaży i popytu stają się konkretne dzięki analizie historycznych przykładów.

Przykład 1: Skok cen kukurydzy w latach 2010–2012

Zbiory kukurydzy w USA w 2012 r. zostały zdziesiątkowane przez ciężką suszę – najgorszą w amerykańskim pasie kukurydzy od 25 lat. USDA zrewidowało szacunki plonów kukurydzy w USA z wczesnosezonowych około 166 buszli/akr do końcowych 123 buszli/akr – spadek o 26%.

Wpływ na bilans podaży i popytu: końcowe zapasy kukurydzy w USA spadły z prognozowanych przed suszą około 902 mln buszli do około 824 mln buszli – historycznie niski wskaźnik zapasów do zużycia na poziomie około 6,6%.

Kontrakty terminowe na kukurydzę na CBOT wzrosły z około 4,75 USD/buszel na początku czerwca 2012 r. do ponad 8,40 USD/buszel w sierpniu – wzrost o 77% w ciągu około 60 dni. Oto mechanika podaży i popytu w działaniu: szok podażowy (26% redukcji plonów u największego eksportera kukurydzy na świecie) przy zasadniczo braku krótkoterminowej elastyczności popytu wywołał dramatyczny skok cen.

Przykład 2: Cięcia produkcji OPEC w latach 2016–2017

W listopadzie 2016 r. OPEC zgodził się zmniejszyć produkcję członkowską o około 1,2 mln baryłek dziennie od stycznia 2017 r. – pierwsze skoordynowane cięcie produkcji OPEC od 2008 r. Rosja i inni producenci spoza OPEC dodali około 600 tys. bpd dodatkowych cięć.

Łączna redukcja o około 1,8 mln bpd z rynku (około 2% światowej podaży) przesunęła cenę ropy Brent z około 44 USD/baryłkę w październiku 2016 r. do około 55–60 USD/baryłkę na początku 2017 r. Redukcja podaży bezpośrednio zmniejszyła komercyjne zapasy ropy w ciągu 2017 r., a Brent ostatecznie osiągnął około 86 USD/baryłkę pod koniec 2018 r.

Ten przykład pokazuje, jak geopolityczne zarządzanie podażą (OPEC koordynujący produkcję) bezpośrednio wpływa na bilans popytu i podaży, a tym samym na cenę. Pokazuje również opóźnienie – cięcie produkcji ogłoszone w listopadzie 2016 r. potrzebowało około 12–18 miesięcy, aby w pełni „przetrawić” nadwyżkę zapasów globalnych.

Przykład 3: Europejski kryzys gazu ziemnego w latach 2021–2022

Poziom wypełnienia europejskich magazynów gazu ziemnego przed zimą 2021 r. był znacznie poniżej 5-letniej średniej – około 77% w porównaniu z typowym celem 90%+. Mroźna zima z poprzedniego roku i silne ożywienie przemysłowe po COVID-19 zużyły więcej gazu niż oczekiwano, podczas gdy dostawy rosyjskiego gazu rurociągowego do Europy przebiegały na niższych poziomach.

Nierównowaga popytowo-podażowa była strukturalna: Europa potrzebowała dodatkowych dostaw LNG, ale globalna podaż LNG rosła tylko powoli. Ceny gazu ziemnego TTF w Holandii – europejskiego benchmarku – wzrosły z około 17 EUR/MWh w styczniu 2021 r. do ponad 200 EUR/MWh w sierpniu 2022 r., co stanowi ponad 10-krotny wzrost.

Rosyjska inwazja na Ukrainę w lutym 2022 r. zamieniła niedobór podaży w kryzys: Europa zobowiązała się do zmniejszenia zależności od rosyjskiego gazu, co jeszcze bardziej ograniczyło dostępną podaż, jednocześnie zmagając się z pozyskaniem alternatywnego LNG. Szok podażowo-popytowy rozwiązywał się przez dwa lata (2021–2023), gdy globalne moce LNG rosły, europejski popyt spadł dzięki poprawie efektywności i łagodnym zimom, a ustanowiono alternatywne trasy dostaw.

Przykład 4: Deficyt kakao 2023–2024

Produkcja kakao w Afryce Zachodniej w sezonie 2023/24 spadła o około 500 tys. ton poniżej konsumpcji – największy roczny deficyt w nowoczesnej historii rynku kakao. ICCO oszacowało globalny deficyt sezonu na około 374 tys. ton.

Przyczyny były trojakie: susza związana z El Niño zredukowała zawiązywanie strąków, choroba czarnej zgnilizny strąków rozprzestrzeniła się w osłabionych drzewach, a podstawowy spadek plonów z powodu starzenia się drzew potęgował oba efekty. Dostawy głównego zbioru do portów w Wybrzeżu Kości Słoniowej na początku 2024 r. były o około 30% niższe niż rok wcześniej.

Reakcja cenowa: kontrakty terminowe ICE Cocoa No. 2 wzrosły z około 2700 USD/tonę na początku 2023 r. do ponad 10 000 USD/tonę w kwietniu 2024 r. – niemal czterokrotny wzrost. Jest to jeden z najbardziej ekstremalnych przykładów szoku podażowo-popytowego na towary lat 20. XXI wieku: 10–15% niedobór podaży towaru o zasadniczo zerowej krótkoterminowej elastyczności popytu wywołał 270% wzrost cen.


Najczęściej zadawane pytania

Co determinuje ceny towarów?

Ceny towarów są determinowane przez bilans między podażą (ile jest produkowane i dostępne) a popytem (ile kupujący chcą nabyć przy danej cenie). Gdy podaż przewyższa popyt, ceny spadają. Gdy popyt przewyższa podaż, ceny rosną. Kluczowe czynniki wpływające na podaż to moce produkcyjne, pogoda, geopolityka i technologia. Kluczowe czynniki popytowe to wzrost gospodarczy, substytucja między towarami i zmiany technologiczne. Rynek kontraktów terminowych odzwierciedla rynkową ocenę bieżącej i oczekiwanej równowagi podaży i popytu w czasie rzeczywistym.

Czym jest contango i co mówi o podaży i popycie?

Contango występuje, gdy ceny terminowe są wyższe od obecnych cen spot. Zazwyczaj wskazuje to na adekwatną podaż bieżącą – kupujący mogą uzyskać to, czego potrzebują teraz, więc cena spot nie jest podbijana. Ceny przyszłe są wyższe, aby odzwierciedlić koszty magazynowania i koszty kapitałowe utrzymywania towaru do daty przyszłej dostawy. Contango to „normalny” stan dla większości towarów, gdy podaż jest obfita.

Czym jest backwardation i co sygnalizuje?

Backwardation występuje, gdy ceny spot są wyższe od cen terminowych. Sygnalizuje to napiętą podaż bieżącą – kupujący fizyczni konkurują o natychmiastową dostępność i płacą za nią premię. Silne backwardation jest wiarygodnym wskaźnikiem napięcia na rynku fizycznym, często kojarzonym z niskimi zapasami magazynowymi. Rynki towarowe przechodzą z contango w backwardation, gdy deficyty podaży wyczerpują bufor zapasów.

Czym jest raport USDA WASDE?

WASDE (World Agricultural Supply and Demand Estimates) to comiesięczny raport publikowany przez USDA (zazwyczaj około 10–12 dnia każdego miesiąca). Dostarcza szacunki podaży, handlu i końcowych zapasów dla wszystkich głównych towarów rolnych – pszenicy, kukurydzy, soi, ryżu, bawełny, cukru, nasion oleistych – dla wszystkich głównych krajów produkujących i konsumujących na świecie. Rewizja WASDE obniżająca szacunek głównych zbiorów może poruszyć odpowiedni rynek terminowy o 3–5% w ciągu jednej sesji.

Czym jest raport COT (Commitments of Traders)?

Raport COT jest publikowany co tydzień przez CFTC i pokazuje, jak różne kategorie uczestników rynku (managed money/fundusze hedgingowe, traderzy komercyjni, dealerzy swapowi) pozycjonują się na rynkach kontraktów terminowych na towary. Ujawnia, czy spekulanci są „long netto” (oczekując wzrostu cen), czy „short netto” (oczekując spadku). Ekstremalne pozycjonowanie spekulacyjne – zbyt wiele pozycji długich lub krótkich – może sygnalizować podatność rynku na odwrócenie trendu.

Dlaczego ceny metali tak ściśle śledzą gospodarkę Chin?

Chiny są dominującym światowym konsumentem metali przemysłowych: około 55% światowej miedzi, 60% światowego aluminium i 70% światowego handlu rudą żelaza trafia do chińskich hut stali i zakładów produkcyjnych. Gdy chińska aktywność przemysłowa zwalnia (mierzona indeksem PMI), popyt na metale spada, a ceny zazwyczaj podążają za nim. Nadzwyczajny wzrost Chin od 2001 r. był głównym motorem supercyklu towarowego lat 2000.; jego spowolnienie od 2015 r. stanowi główny czynnik hamujący dla wielu metali.

Czy można przewidzieć ceny towarów na podstawie analizy podaży i popytu?

Analiza podaży i popytu zapewnia kierunkowe ramy dla cen towarów, a nie precyzyjne prognozy cenowe. Pozwala zidentyfikować, czy rynek jest w stanie deficytu czy nadwyżki, jak duża jest nierównowaga i czy trend poprawia się czy pogarsza. Jednak rynki towarowe podlegają również wpływom przepływów finansowych, ruchów walutowych, pozycjonowania spekulacyjnego i nieoczekiwanych zdarzeń (pogoda, geopolityka), których modele podażowo-popytowe nie potrafią przewidzieć. Większość profesjonalnych analityków towarowych używa analizy podaży i popytu jako fundamentu, ale uwzględnia te dodatkowe czynniki.


Kluczowe wnioski

Powiązane Lektury

Aby pogłębić wiedzę na tematy omówione w tym artykule, zapoznaj się z tymi powiązanymi przewodnikami: the analytical toolkit for assessing these balances, the price exposures that emerge when markets are tight or oversupplied, a case study in how these forces interact in the world's most-watched commodity i how supply-demand swings have driven major price events over the decades.

Aby dowiedzieć się więcej, zobacz assessing whether a manufacturer can reliably deliver the volumes you need na Product Sourcing School.

Understanding Commodities
Napisane przez
↑ Powrót na górę
Understanding Commodities

Understanding Commodities to darmowa, neutralna platforma edukacyjna wyjaśniająca mechanizmy funkcjonowania globalnych rynków towarowych – z myślą o importerach, eksporterach, firmach z sektora rolno-spożywczego i producentach. Każdy poradnik pisany jest z perspektywy biznesowej, a nie giełdowej. Bez pośredników. Bez ukrytych celów. Bez żargonu.

Continue Reading

More guides from Understanding Commodities

Co to jest Commodity Pool Operator (CPO)? Definicja i przepisy

Czym jest operator puli towarowej (CPO)? Wyjaśnienie definicji, rejestracji w CFTC, różnic względem CTA, typów pul, struktur opłat oraz kluczowych...

Read article →

Łańcuch dostaw cukru: od trzciny do konsumenta

Jak działa łańcuch dostaw cukru? Od uprawy trzciny i buraków, przez cukrownie i rafinerie, kontrakty terminowe ICE No.11, klasy ICUMSA,...

Read article →

Naturalny kauczuk a syntetyczny: właściwości, zastosowania i różnice

Kauczuk naturalny kontra syntetyczny: właściwości, kluczowe zastosowania, ceny, czynniki kosztowe, porównanie środowiskowe oraz dobór rodzaju kauczuku do konkretnych zastosowań.

Read article →

Choose language