Mga Bansang Nagpo-produce ng Cobalt: Sino ang Nagmimina ng Pinakakritikal na Battery Metal sa Mundo at Ano ang Nagpapatakbo sa Presyo Nito

Kahulugan ng mga bansang nagpo-produce ng cobalt
Ang cobalt ay isang matigas at makintab na metal na pangunahing ginagawa bilang byproduct ng pagmimina ng tanso (copper) at nickel. Ang Democratic Republic of the Congo (DRC) ang may hawak ng humigit-kumulang 84% ng produksyon ng cobalt sa buong mundo, kaya ito ang may pinaka-konsentradong suplay ng anumang pangunahing industrial metal sa iisang bansa. Ang susunod na pinakamalaking producer ay ang Indonesia na may humigit-kumulang 16% ng suplay sa mundo. Ang cobalt ang pangunahing materyal na cathode sa mga lithium-ion NMC at NCA na baterya na ginagamit sa mga electric vehicle at consumer electronics, bagaman ang pag-usbong ng cobalt-free LFP battery chemistry ay nagbabago sa mga inaasahan sa pangmatagalang demand.

---

Talaan ng Nilalaman

1. Ano ang Cobalt at Bakit Ito Estratehikong Kritikal?
2. Mga Nangungunang Bansang Nagpo-produce ng Cobalt: Ranking sa 2025
3. Ang DRC: 84% ng Global Supply at ang ‘Cobalt Curse’
4. Pag-angat ng Indonesia: Ang HPAL Revolution at Chinese Investment
5. Russia, Madagascar, Australia, Canada at ang Iba Pa
6. Global Cobalt Reserves: Nasaan ang Metal sa Ilalim ng Lupa?
7. Cobalt bilang Byproduct Metal: Bakit Hindi Madaling Kontrolin ang Suplay
8. LME Cobalt: Ang Pricing Benchmark
9. Ang Banta ng LFP Substitution: Ano ang Ibig Sabihin ng mga Bateryang Walang Cobalt
10. Mga Madalas Itanong (FAQ)
11. Mga Pangunahing Punto

---

Ano ang Cobalt at Bakit Ito Estratehikong Kritikal?

Ang cobalt ay may atomic number na 27 — isang bluish-grey na metal na natutunaw sa 1,495°C. Sa halos kabuuan ng kasaysayan ng industriya, ito ay isang niche material na ginagamit sa mga high-temperature alloy para sa mga jet engine at cutting tool, at bilang pigment para sa asul na salamin at ceramics (ang cobalt blue ay ginagamit na mula pa noong unang panahon).

Binago ng rebolusyon sa rechargeable battery ang lahat.

Ang cobalt ay isang pangunahing sangkap ng cathode sa mga lithium-ion na baterya. Sa mga NMC (nickel manganese cobalt) at NCA (nickel cobalt aluminium) cathode chemistry na nagpapatakbo sa karamihan ng mga electric vehicle at consumer electronics, pinapatatag ng cobalt ang istraktura ng cathode, pinapabuti ang energy density, at binabawasan ang panganib ng thermal runaway — na sa simpleng salita ay tumutulong upang pigilan ang pag-aapoy ng mga baterya.

Kung walang cobalt sa NMC cathode, magkakaroon ka ng hindi gaanong matatag at mas mababa ang performance na baterya. Gumugol ng maraming taon ang mga manufacturer ng baterya sa pagsubok na bawasan ang nilalamang cobalt sa kanilang mga formula — ang transisyon mula NMC 111 (pantay na bahagi ng nickel, manganese, cobalt) patungong NMC 811 (80% nickel, 10% manganese, 10% cobalt) ay sumasalamin sa pagsisikap na ito na bawasan ang exposure sa gastos at panganib sa suplay ng cobalt.

Ang estratehikong kritikalidad ay direkta: ang cobalt ay mahalaga para sa dominanteng EV battery chemistry, ito ay overwhelmingly na ginagawa sa isa sa mga bansang may pinaka-hindi matatag na pulitika sa mundo, at kontrolado ng mga Chinese company ang malaking bahagi ng pagmimina at pagproseso. Ang USA, EU, Japan, at South Korea ay nagtalaga na sa cobalt bilang isang kritikal na mineral.

---

Mga Nangungunang Bansang Nagpo-produce ng Cobalt: Ranking sa 2025

Rank	Bansa	Tinatayang Produksyon sa 2024 (MT)	Bahagi sa Mundo (%)
1	Democratic Republic of Congo (DRC)	~230,000	~84%
2	Indonesia	~44,000	~16%
3	Russia	~8,900	~3%
4	Australia	~5,600	~2%
5	Pilipinas	~4,500	~1.6%
6	Canada	~3,900	~1.4%
7	Madagascar	~3,700	~1.4%
8	Papua New Guinea	~3,200	~1.2%

Tandaan: Ang mga porsyento ay lalampas sa 100% dahil sa rounding at iba’t ibang source ng datos. Ang kabuuang produksyon ng cobalt sa mundo noong 2024 ay humigit-kumulang 270,000–290,000 MT.

Nililinaw ng talahanayan kung gaano ka-abnormal ang dominasyon ng DRC. Ang susunod na tatlong pinakamalaking producer kung pagsasama-samahin — Indonesia, Russia, at Australia — ay bumubuo ng humigit-kumulang 20% ng suplay sa mundo. Bilang konteksto, ang Saudi Arabia, ang dominanteng oil producer sa mundo, ay bumubuo ng humigit-kumulang 12% ng suplay ng langis sa mundo. Ang share ng cobalt sa DRC ay halos pitong beses na mas concentrated.

Ang paglitaw ng Indonesia sa pangalawang posisyon ay kamakailan lamang. Noong 2021, ang Indonesia ay nag-produce ng humigit-kumulang 2,700 MT ng cobalt. Pagsapit ng 2024, lumago ito sa humigit-kumulang 44,000 MT — isang higit sa 1,500% na pagtaas sa loob ng tatlong taon, na hinihimok nang buo ng HPAL processing technology na ginagamit sa mga proyekto ng nickel sa Indonesia.

---

Ang DRC: 84% ng Global Supply at ang ‘Cobalt Curse’

Ang Democratic Republic of the Congo ang may hawak ng pinakamalaking cobalt reserves sa mundo — tinatayang 4 na milyong metric tonne, humigit-kumulang 46% ng kabuuang global reserves. Ang Katanga copper belt sa timog-silangang Lualaba Province ng DRC ay isa sa mga rehiyong pinakamayaman sa mineral sa mundo.

Ang cobalt ng DRC ay nanggagaling sa dalawang magkaibang konteksto ng pagmimina:

Industrial mining: Malawakan at mekanisadong operasyon na pagmamay-ari ng mga multinational mining company. Ang pinakamalalaking producer ay kinabibilangan ng Glencore (ang kanilang mga operasyon sa Katanga at Kamoto Copper Company ay kabilang sa pinakamalalaking asset ng cobalt sa mundo), China Molybdenum (CMOC), Eurasian Resources Group, at Ivanhoe Mines. Ang mga industrial mine na ito ay gumagawa ng cobalt bilang byproduct ng malakihang pagmimina ng tanso.

Artisanal and Small-Scale Mining (ASM): Tinatayang 30,000–40,000 artisanal miner — at sa mga dokumentadong kaso, mga bata — ang nagmimina ng cobalt gamit ang kamay sa mga impormal na hukay. Ang artisanal mining ay bumubuo ng humigit-kumulang 15–25% ng produksyon ng cobalt sa DRC, na may malaking kawalan ng katiyakan sa mga pagtatantya. Ang mga alalahanin sa karapatang pantao tungkol sa ASM cobalt — child labour, hindi ligtas na kondisyon, pinsala sa kapaligiran — ay nagtulak sa mga pangunahing manufacturer ng baterya at mga kumpanya ng EV na magpatupad ng mga supply chain traceability program (ang Apple, Tesla, at iba pa ay naglathala ng mga patakaran sa sourcing ng cobalt bilang direktang tugon).

Ang cobalt curse ay isang impormal na termino para sa kabalintunaan ng pambihirang kayamanan sa mineral ng DRC na kasabay ng matinding kahirapan, patuloy na armadong labanan, at pagkabigo sa pamamahala. Ang cobalt ay nagbunga ng napakalaking kita para sa mga mining company at Chinese trading house. Hindi ito nagbunga ng katumbas na pag-unlad para sa populasyon ng Congolese. Ang DRC ay nasa huling 5% ng UN Human Development Index sa kabila ng pagiging isa sa mga bansang pinakamayaman sa mineral sa mundo.

Dominante ang mga Chinese interest sa buong industriya ng cobalt sa DRC. Ipinapahiwatig ng mga pagtatantya na kontrolado ng mga kumpanyang Tsino ang humigit-kumulang 50%+ ng produksyon ng cobalt sa DRC sa pamamagitan ng direktang pagmamay-ari ng minahan at offtake agreement. Ang mga kumpanyang Tsino ang nagmamay-ari o may malaking stake sa mga minahan na pinatatakbo ng CMOC, Huayou Cobalt, at marami pang mas maliliit na operasyon.

---

Pag-angat ng Indonesia: Ang HPAL Revolution at Chinese Investment

Ang paglitaw ng Indonesia bilang isang pangunahing producer ng cobalt ay isa sa mga pinakamahalagang pagbabago sa supply chain ng mga commodity noong 2020s.

Ang Indonesia ay may malawak na reserba ng nickel laterite ore — isang uri ng ore na may nickel na matatagpuan sa mga tropikal na rehiyon. Ang laterite ore ay dating mahirap iproseso nang matipid. Pagkatapos, binago ng HPAL ang equation.

Ang HPAL (High-Pressure Acid Leaching) ay isang teknik sa pagprosesong kemikal na nagtutunaw ng nickel at cobalt mula sa laterite ore gamit ang sulphuric acid sa mataas na temperatura at pressure. Ang HPAL ay ilang dekada nang umiiral ngunit itinuturing na mahal at teknikal na mapaghamong gawin. Ang kombinasyon ng mataas na presyo ng nickel at cobalt, masaganang deposito ng laterite sa Indonesia, at agresibong investment ng industriya ng China ang nagpatibay sa ekonomiya ng HPAL sa malakihang antas.

Sa pagitan ng 2021 at 2024, ang mga kumpanyang Tsino (pangunahin ang Huayou Cobalt, GEM, at Lygend Resources, madalas sa mga joint venture kasama ang mga Indonesian partner) ay nagtayo ng maraming planta ng HPAL sa Indonesia. Inobliga ng gobyerno ng Indonesia ang mga HPAL plant na gumawa ng battery-grade nickel sulphate at cobalt hydroxide — hindi lang hilaw na ore — bilang kondisyon ng operasyon, na tinitiyak na ang halaga ng pagproseso ay napapanatili sa loob ng bansa.

Ang resulta: Ang output ng cobalt sa Indonesia ay lumago mula sa humigit-kumulang 2,700 MT noong 2021 patungong humigit-kumulang 44,000 MT noong 2024 — isang higit sa 1,500% na pagtaas. Ang Indonesia ay hindi na lamang isang afterthought sa suplay ng cobalt kundi isa nang makabuluhang structural alternative sa suplay ng DRC.

Kontrolado ng mga Chinese interest ang malaking bahagi ng produksyon ng HPAL cobalt sa Indonesia — ayon sa mga pagtatantya, mahigit 85% ng output ng cobalt sa Indonesia ang dumadaloy sa mga operasyong may investment mula sa China.

---

Russia, Madagascar, Australia, Canada at ang Iba Pa

Ang Russia ay nagpo-produce ng humigit-kumulang 8,900 MT ng cobalt bawat taon, pangunahin mula sa Norilsk Nickel complex sa Siberia. Ang Norilsk Nickel ay isa sa pinakamalaking producer ng nickel at palladium sa mundo; ang cobalt ay isang byproduct. Kasunod ng pagsalakay ng Russia sa Ukraine noong 2022, ang mga Western sanction at self-sanctioning ng mga commodity trader ay lumikha ng kawalan ng katiyakan sa suplay ng cobalt mula sa Russia. Ang Russian cobalt ay patuloy na dumaloy pangunahin sa mga Asian buyer.

Ang Madagascar ay may iisang dominanteng source: ang Ambatovy, isang operasyon ng nickel-cobalt HPAL sa gitnang bahagi ng Madagascar na pagmamay-ari ng isang consortium kabilang ang Sumitomo Corporation. Ang output ng Ambatovy ay humigit-kumulang 3,700 MT/taon. Ang cobalt ng Madagascar ay heograpikal na mahalaga — ito ay isa sa iilang kapansin-pansing source ng cobalt sa Africa sa labas ng DRC.

Ang Australia ay nagpo-produce ng humigit-kumulang 5,600 MT ng cobalt taun-taon, pangunahin mula sa mga operasyon ng nickel sa Western Australia (kabilang ang mga planta ng HPAL na Murrin Murrin at Ravensthorpe). Hawak ng Australia ang pangalawang pinakamalaking reserba ng cobalt sa mundo na may humigit-kumulang 1.7 milyong metric tonne — mga 20% ng global reserves.

Ang Canada ay nagpo-produce ng humigit-kumulang 3,900 MT/taon mula sa mga operasyon sa Ontario (Sudbury nickel belt) at sa iba pang lugar. Ang cobalt ng Canada ay nakikinabang mula sa matatag na hurisdiksyon at itinatag na imprastraktura sa pagpino.

Ang Pilipinas ay nagpo-produce ng cobalt pangunahin bilang byproduct ng pagmimina ng nickel laterite, na may output na humigit-kumulang 4,500 MT/taon.

Ang pinagsama-samang output ng lahat ng producer sa labas ng DRC at Indonesia ay humigit-kumulang 26,000–30,000 MT/taon — mas mababa sa 15% ng suplay sa mundo.

---

Global Cobalt Reserves: Nasaan ang Metal sa Ilalim ng Lupa?

Ang mga reserba ng cobalt (mga dami na pwedeng minahin nang matipid sa kasalukuyang presyo at teknolohiya) ay ipinamahagi nang ibang-iba sa kasalukuyang produksyon:

Bansa	Tinatayang Reserba (MT)	Bahagi ng Global Reserves
DRC	~4,000,000	~46%
Australia	~1,700,000	~20%
Indonesia	~600,000	~7%
Russia	~250,000	~3%
Cuba	~500,000	~6%
Pilipinas	~260,000	~3%
Iba pa	~1,390,000	~16%

Ang posisyon ng reserba ng Australia ay mas malaki kaysa sa iminumungkahi ng kasalukuyan nitong produksyon. Ang Australia ay nagpo-produce ng mga 2% ng cobalt sa mundo ngunit may hawak na 20% ng mga reserba. Ang agwat ay sumasalamin sa kombinasyon ng ore grade, gastos sa pagproseso, at ekonomiya ng pagmimina sa isang hurisdiksyong may mataas na gastos. Maaaring lumawak nang malaki ang Australian cobalt kung ang mga presyo ay magbibigay-katuwiran sa investment.

Ang Cuba ay may malalaking reserba ng cobalt (kadalasan sa operasyon ng nickel-cobalt sa Moa sa silangang bahagi ng Cuba) ngunit nahaharap sa mga paulit-ulit na limitasyon sa investment dahil sa embargo sa kalakalan ng US at mga limitasyon sa imprastraktura.

---

Cobalt bilang Byproduct Metal: Bakit Hindi Madaling Kontrolin ang Suplay

Ito ang pinakamahalagang structural fact tungkol sa suplay ng cobalt, at ito ay patuloy na hindi naipaliliwanag nang maayos.

Humigit-kumulang 90% ng cobalt ang ginagawa bilang byproduct ng pagmimina ng iba pang mga metal — pangunahin ang tanso (sa DRC) at nickel (sa Indonesia, Pilipinas, Australia, Russia). Nagdedesisyon ang mga miner kung gaano karaming metal ang ipo-produce batay sa ekonomiya ng kanilang pangunahing produkto, hindi sa presyo ng cobalt.

Ano ang ibig sabihin nito sa praktikal na aplikasyon:

Kung magdodoble ang presyo ng cobalt bukas, hindi awtomatikong magmimina ng mas maraming cobalt ang isang minero ng tanso sa DRC. Kinukuha ang cobalt dahil tanso ang miniminahan. Ang rate ng pagkuha ng cobalt ay tinutukoy ng metalurhiya at kapasidad sa pagproseso, hindi ng mga signal ng presyo ng cobalt. Hindi basta-basta makakahukay ng mas maraming cobalt ang isang minero nang hindi rin naghuhukay ng mas maraming tanso.

Salungat ito sa, halimbawa, sa minahan ng ginto, kung saan ang pagtaas ng presyo ay maaaring direktang mag-udyok ng mas mataas na aktibidad sa pagmimina. Para sa cobalt, ang tugon ng suplay sa presyo ay mabagal, hindi direkta, at limitado ng ekonomiya ng host metal.

Ang implikasyon: ang mga presyo ng cobalt ay maaaring tumalon nang malaki nang hindi nagti-trigger ng pagtaas ng suplay na karaniwang nagpapababa sa presyo. Ang pagtaas ng presyo ng cobalt noong 2017–2018 — nang ang mga presyo ay tumaas mula sa humigit-kumulang $25,000/tonne tungo sa higit sa $95,000/tonne bago bumagsak — ay nagpakita ng dinamikong ito. Ang pagtaas ay nakakuha ng atensyon ngunit hindi agad nakagawa ng bagong suplay na partikular sa cobalt dahil ang mga bagong minahan ay nangangailangan ng 5–10 taon para mabuo.

---

LME Cobalt: Ang Pricing Benchmark

Ang cobalt ay binibigyan ng presyo at kinakalakal sa London Metal Exchange (LME), kung saan ang LME Cobalt cash price ay nagsisilbing global benchmark.

Mga detalye ng kontrata ng LME Cobalt:
– Laki ng kontrata: 1 metric tonne
– Minimum na kalinisan: 99.8% cobalt
– Mga aprubadong brand: Mga brand na aprubado lamang ng LME (dapat irehistro ng mga pangunahing refined cobalt producer ang kanilang mga brand para sa delivery)
– Pagsipi ng presyo: USD bawat metric tonne
– Settlement: Cash settlement o pisikal na delivery sa mga warehouse na aprubado ng LME

Ang LME Cobalt cash price noong 2024 ay nag-average ng humigit-kumulang $25,000–$30,000/tonne, bumagsak nang malaki mula sa peak noong 2018 na higit sa $95,000/tonne at mas mababa rin sa peak noong 2022 na humigit-kumulang $82,000/tonne. Ang pagbaba ng presyo ay sumasalamin sa pinagsamang epekto ng pagdami ng produksyon ng Indonesian HPAL (mabilis na pagtaas ng suplay) at ang trend ng LFP battery substitution (pagbabawas sa mga inaasahan sa paglago ng demand).

Gayunpaman, ang presyo ng LME cobalt ay isang medyo manipis na merkado kumpara sa LME copper o aluminium. Karamihan sa pisikal na kalakalan ng cobalt ay nagaganap sa mga intermediate form — cobalt hydroxide, cobalt sulfate — na binibigyan ng presyo laban sa LME benchmark ngunit kinakalakal sa mga over-the-counter (OTC) na bilateral contract sa halip na sa mismong palitan.

Ang Fastmarkets at Metal Bulletin ay naglalathala ng mga pagtatasa ng presyo ng cobalt hydroxide at cobalt sulfate na malawakang ginagamit sa mga kontrata sa supply chain ng baterya, lalo na para sa mga produkto ng hydroxide sa Indonesia at DRC.

---

Ang Banta ng LFP Substitution: Ano ang Ibig Sabihin ng mga Bateryang Walang Cobalt

Ang pinakamahalagang pangmatagalang panganib sa demand para sa cobalt ay ang pag-usbong ng lithium iron phosphate (LFP) battery chemistry.

Ang mga LFP battery ay naglalaman ng zero cobalt. Gumagamit sila ng lithium iron phosphate cathode — ang bakal at phosphate ay kabilang sa mga pinaka-masagana at pinakamurang materyales sa mundo. Ang trade-off: Ang mga LFP battery ay may mas mababang energy density kaysa sa mga NMC battery (ibig sabihin ay mas mabigat na baterya para sa parehong range sa isang EV), ngunit ang mga ito ay mas mura, mas ligtas (walang panganib ng thermal runaway na may kaugnayan sa cobalt), at mas maraming cycle bago masira.

Ang mga Chinese EV manufacturer — sa pangunguna ng BYD at CATL — ay agresibong gumamit ng LFP mula noong 2021. Pagsapit ng 2023, ang mga LFP battery ay bumubuo ng humigit-kumulang 40% ng global EV battery installations (ayon sa kapasidad). Ang mga pinakamabentang modelong EV ng BYD ay gumagamit lamang ng LFP.

Sinimulan ng Tesla ang paggamit ng LFP sa standard-range Model 3 nito noong 2021. Inanunsyo ng Volkswagen ang intensyong gumamit ng LFP sa kanilang mga entry-level EV. Ang trend ay malinaw: ang LFP ang kumukuha ng high-volume, lower-cost na segment ng merkado ng EV.

Ang medium-term outlook ng merkado ng cobalt ay nakadepende sa kung hanggang saan lalawak ang adopsyon ng LFP sa premium EV segment (kung saan mas pinahahalagahan ang mas mataas na energy density ng NMC) at sa mga merkado sa labas ng China. Sa ngayon, pinapanatili ng NMC ang dominasyon sa mga premium long-range EV sa mga Western market.

Ang net effect sa demand para sa cobalt ay isang pagbaba sa mga inaasahan sa paglago, hindi pagbagsak. Kahit na nakakakuha ng market share ang LFP, ang kabuuang produksyon ng EV ay lumalago nang sapat nang mabilis kaya ang mga volume ng NMC ay maaari pa ring tumaas sa absolute terms. Ngunit ang trajectory ay lumipat mula sa hypergrowth scenario na nagtulak sa mga presyo ng cobalt sa $95,000/tonne noong 2018.

---

Mga Madalas Itanong (FAQ)

Aling bansa ang nagpo-produce ng pinakamaraming cobalt?

Ang Democratic Republic of the Congo (DRC) ang pinakamalaking producer ng cobalt sa mundo, na bumubuo ng humigit-kumulang 84% ng produksyon ng minahan sa buong mundo sa humigit-kumulang 230,000 metric tonne bawat taon. Ang Indonesia ang pangalawa sa humigit-kumulang 44,000 MT — isang posisyon na naabot nito kamakailan lamang, na may produksyong lumago ng mahigit 1,500% sa pagitan ng 2021 at 2024 dahil sa mga proyekto sa pagproseso ng nickel sa HPAL.

Bakit napakahalaga ng cobalt para sa mga electric vehicle?

Ang cobalt ay isang pangunahing sangkap ng NMC (nickel manganese cobalt) at NCA (nickel cobalt aluminium) cathode chemistry na ginagamit sa karamihan ng mga lithium-ion EV battery. Pinapatatag nito ang istraktura ng cathode, pinapabuti ang energy density, at binabawasan ang panganib ng thermal runaway. Binawasan ng mga tagagawa ng baterya ang nilalamang cobalt bawat baterya sa paglipas ng panahon, ngunit karamihan sa mga premium EV battery ay naglalaman pa rin ng cobalt. Ang mga LFP (lithium iron phosphate) battery ay walang cobalt at nakakakuha ng malaking market share.

Ano ang LFP at bakit nito binabantaan ang demand sa cobalt?

Ang LFP ay nangangahulugang lithium iron phosphate — isang battery chemistry na hindi gumagamit ng cobalt. Ang mga LFP battery ay mas mura at mas ligtas kaysa sa mga NMC battery ngunit may mas mababang energy density (mas maikling range bawat kilo ng baterya). Ang mga Chinese EV manufacturer ay malawakang gumamit ng LFP mula noong 2021, at pagsapit ng 2023, ang LFP ay bumubuo ng humigit-kumulang 40% ng global EV battery installations. Kung patuloy na lalago ang adopsyon ng LFP sa mga premium EV segment, ang paglago ng demand sa cobalt ay magiging mas mababa kaysa sa dati nang inaasahan.

Bakit napakahirap palawakin ang suplay ng cobalt?

Humigit-kumulang 90% ng cobalt ang ginagawa bilang byproduct ng pagmimina ng tanso (sa DRC) o nickel (sa Indonesia, Pilipinas, at iba pa). Ang mga miner ay gumagawa ng mga desisyon sa produksyon batay sa ekonomiya ng kanilang pangunahing metal, hindi sa cobalt. Kapag tumaas ang presyo ng cobalt, walang direktang tugon sa suplay — ang suplay ng cobalt ay nakadepende sa mga rate ng pagmimina ng tanso at nickel. Ang mga bagong dedicated cobalt mine ay nangangailangan ng 5–10 taon para mabuo. Ang structural inflexibility na ito ay lumilikha ng mga kondisyon para sa mga matinding pagtaas ng presyo.

Paano binibigyan ng presyo ang cobalt?

Ang London Metal Exchange (LME) Cobalt cash price ang global benchmark, na sinisipi sa USD bawat metric tonne para sa 99.8%-pure cobalt. Noong 2024, ang LME cobalt ay nag-average ng humigit-kumulang $25,000–$30,000/tonne, mas mababa mula sa 2018 peak na higit sa $95,000/tonne. Ang pisikal na kalakalan ng cobalt sa mga intermediate form (cobalt hydroxide, cobalt sulfate) ay binibigyan ng presyo sa pamamagitan ng mga OTC contract na sumasangguni sa LME o sa mga pagtatasa ng presyo ng Fastmarkets/Metal Bulletin.

Ano ang papel ng mga Chinese company sa suplay ng cobalt?

Ang mga kumpanyang Tsino ay agresibong namuhunan sa produksyon at pagproseso ng cobalt. Ipinapahiwatig ng mga pagtatantya na ang mga entity na may investment mula sa China ay kontrolado ang humigit-kumulang 46% o higit pa ng global mined cobalt supply sa pamamagitan ng throughput. Sa DRC, ang mga kumpanyang Tsino (CMOC, Huayou Cobalt, at iba pa) ay kontrolado ang mga pangunahing operasyon sa pagmimina. Sa Indonesia, halos lahat ng produksyon ng HPAL cobalt ay nasa mga joint venture na may investment mula sa China. Dinodominahan din ng China ang pagproseso ng cobalt — halos lahat ng cobalt hydroxide at cobalt sulfate na ginagawa sa buong mundo ay dumadaan sa mga Chinese refinery bago pumasok sa mga battery supply chain.

---

Mga Pangunahing Punto

• Ang DRC ay nagpo-produce ng humigit-kumulang 84% ng cobalt sa mundo (humigit-kumulang 230,000 MT/taon), kaya ito ang pinaka-concentrated na suplay ng pangunahing industrial metal sa mundo.
• Ang Indonesia ang pangalawang pinakamalaking producer sa humigit-kumulang 44,000 MT/taon — isang posisyong nakamit sa pamamagitan ng 1,500%+ pagtaas ng produksyon sa pagitan ng 2021 at 2024, na hinihimok ng teknolohiya sa pagproseso ng nickel na HPAL.
• Humigit-kumulang 90% ng cobalt ang ginagawa bilang byproduct ng pagmimina ng tanso at nickel, ibig sabihin ay hindi madaling mapalawak ang suplay bilang tugon sa mga signal ng presyo ng cobalt.
• Kontrolado ng mga kumpanyang Tsino ang tinatayang 46%+ ng global mined cobalt supply at dinodominahan ang halos lahat ng pagproseso ng cobalt, na lumilikha ng malaking konsentrasyon ng kapangyarihan sa merkado sa supply chain.
• Ang LME Cobalt (99.8% purity, 1 MT contract, may presyong USD/tonne) ay ang global pricing benchmark; ang pisikal na cobalt hydroxide at sulfate ay kinakalakal sa OTC sa mga presyong sumasangguni sa mga pagtatasa ng LME o Fastmarkets.
• Ang mga LFP (lithium iron phosphate) battery ay naglalaman ng zero cobalt at nakuha ang humigit-kumulang 40% ng global EV battery installations pagsapit ng 2023 — ang pinakamahalagang pangmatagalang panganib sa demand para sa cobalt.
• Hawak ng Australia ang humigit-kumulang 20% ng global cobalt reserves (1.7 milyong MT) ngunit nagpo-produce lamang ng mga 2% ng suplay sa mundo — isang basehan ng reserba na maaaring sumuporta sa malaking produksyon sa hinaharap kung susuportahan ng ekonomiya ang investment.
• Ang presyo ng cobalt ay bumagsak mula $95,000/tonne noong 2018 tungo sa $25,000–$30,000/tonne noong 2024, na hinihimok ng pagdami ng suplay ng Indonesian HPAL at LFP substitution na nagbabawas sa mga inaasahan sa paglago ng demand.

Related Reading

To deepen your understanding of the topics covered in this article, explore these related guides: the processing stages from artisanal mine to refined chemical, another critical mineral chain dominated by a single producing nation and the nickel laterite operations that co-produce cobalt.