Paliwanag sa Durum Wheat Market: Presyo, Pangunahing Producer, at ang Nagpapatakbo sa Pandaigdigang Kalakalan

Kahulugan ng durum wheat
Ang durum wheat (Triticum durum) ay isang uri ng matigas at kulay-amber na trigo na itinatanim partikular para sa mataas na protina at matibay na gluten nito, na ginagawa itong ideal para sa paggawa ng semolina — ang magaspang na harina na ginagamit sa pasta, couscous, at ilang uri ng flatbread. Wala itong praktikal na komersyal na kapalit sa paggawa ng pasta. Ang Canada ang pinakamalaking exporter ng durum sa mundo, at ang CWAD (Canada Western Amber Durum) grade nito ang nagsisilbing benchmark sa kalidad sa buong mundo. Ang mga presyo ng durum ay idinidikta ng panahon sa Prairies, mga premium sa kalidad, at ang istruktura ng paggawa ng pasta sa Italya.

---

Talaan ng Nilalaman

1. Bakit Iba ang Durum Wheat
2. Semolina: Bakit Walang Kapalit sa Pasta
3. Saan Itinatanim ang Durum: Isang Gabay sa Rehiyon
4. Ang Dominanteng Papel ng Canada bilang World Exporter
5. Ang Supply Chain: Mula Sakahan sa Prairie Hanggang sa Gilingan sa Italya
6. Mga Salik sa Presyo: Ano ang Nagpapagalaw sa Durum Market
7. CWAD Grades at Quality Premiums
8. Sino ang Bumibili ng Durum: Mga Italian Mill at Manufacturer sa North Africa
9. Mga Madalas Itanong
10. Mga Pangunahing Punto

---

Bakit Iba ang Durum Wheat

Karamihan sa trigo na itinatanim sa mundo ay bread wheat (Triticum aestivum) — malambot o matigas na pula at puting trigo na ginigiling para maging harina sa tinapay, cake, at biskwit. Ang durum ay isang ganap na magkaibang species.

Ang pangunahing pagkakaiba ay ang istruktura ng gluten. Ang durum ay may napakataas na protein content (12-15%) at isang partikular na matibay at extensible na gluten network. Kapag ang durum semolina ay hinaluan ng tubig at dumaan sa pasta extruder, ang gluten network na ito ang humahawak sa hugis ng pasta, nakakayanan ang pagpapakulo nang hindi nasisira, at nagbibigay ng firm na “kagat” (ang tinatawag ng mga Italian chef na al dente) na nagpapakilala sa de-kalidad na pasta.

Hindi kayang gayahin ito ng harina mula sa bread wheat. Nagbubunga ito ng pasta na malambot, malagkit, nadudurog habang niluluto, at may pangit na texture. Hindi ito usapin ng kagustuhan — ito ay isang istruktural na pagkakaiba sa butil na hindi kayang gayahin ng anumang komersyal na kapalit na trigo.

Ang durum ay ginagamit din sa:
– Couscous — Ang North Africa ang may pinakamalaking konsumo ng couscous bawat tao sa mundo, kaya ang durum ay isang pangunahing pagkain sa Morocco, Algeria, at Tunisia
– Bulgur wheat — isang pre-cooked na basag na durum na produkto na karaniwan sa pagkaing Middle Eastern at Turkish
– Semolina porridge at flatbreads — kinokonsumo sa iba’t ibang anyo sa buong North Africa at Middle East

---

Semolina: Bakit Walang Kapalit sa Pasta

Ang semolina ay ang magaspang at granular na harina na galing sa paggiling ng durum wheat. Hindi tulad ng harina sa tinapay (na pino at malambot), ang semolina ay may kakaibang buhangin na texture at maputlang gintong kulay mula sa carotenoid content nito.

Ang proseso ng paggiling para sa durum ay iba sa paggiling ng bread wheat. Ang endosperm ng durum ay mas matigas at mas vitreous (parang salamin) kaysa sa bread wheat. Ang mga semolina mill ay gumagamit ng kombinasyon ng mga break roll at purifier upang basagin ang endosperm sa mga particle ng semolina habang pinapanatili itong hiwalay sa bran. Ang resulta ay semolina na may 75-80% extraction — mas magaspang kaysa sa harina ng tinapay.

Itinatakda ng batas sa Italya (Legge 580/1967, na na-update kalaunan) na ang pasta na ibinebenta sa Italya ay dapat gawa sa 100% durum wheat semolina. Hindi ito standard ng kalidad o kagustuhan lamang — ito ay legal na kinakailangan. Ang industriya ng pasta sa Italya, na gumagawa ng humigit-kumulang 3 milyong tonelada ng pasta kada taon, ay may istruktural na pangangailangan para sa durum semolina. Ang demand na ito ang dahilan kung bakit ang presyo ng durum wheat ay hiwalay sa, ngunit may kaugnayan sa, presyo ng bread wheat.

Sa labas ng Italya, maraming bansa ang nagpapahintulot na ang pasta ay gawin mula sa halo ng durum at harina ng bread wheat, o kaya naman ay purong bread wheat. Ngunit ang premium pasta na ginagawa para sa mga Italian at international quality market ay karaniwang nag-aatas ng durum semolina anuman ang lokal na batas.

---

Saan Itinatanim ang Durum: Isang Gabay sa Rehiyon

Ang durum ay isang trigo na mahilig sa mainit na klima at matibay sa tagtuyot na mas gusto ang mas tuyong kondisyon kaysa sa bread wheat. Hindi ito maaaring itanim nang profitableng saanman.

Canada — Prairie Provinces (Saskatchewan, Alberta): Ang Canada ang patuloy na pinakamalaking exporter ng durum sa mundo at ang global quality benchmark. Ang Saskatchewan ang nangunguna sa produksyon ng durum sa Canada. Ang Canadian Prairies ay may perpektong tuyong continental na klima para sa durum, na nakakapagprodyus ng mataas ang protina at vitreous na kernels na may mahusay na kulay. CWAD (Canada Western Amber Durum) ang standard na ginagamit ng mundo bilang sukatan.

European Union — Italya, France, Greece, Spain: Ang EU ang pinakamalaking producer ng durum sa mundo ayon sa dami, ngunit karamihan sa produksyon nito ay kinokonsumo sa loob ng bansa. Ang Italya ay nagtatanim ng malaking bahagi ng durum sa timog (Puglia, Sicily, Basilicata) ngunit kailangan pa ring mag-angkat upang matugunan ang pangangailangan ng kanilang industriya ng pasta. Ang France (partikular ang timog at gitnang-kanluran) at Greece (rehiyon ng Thessaly) ay mga producer din. Ang kalidad sa EU ay nagbabago-bago — ang France at Italya ay kayang magprodyus ng mahusay na durum sa magagandang taon, ngunit madalas ang tagtuyot at mga problema sa kalidad.

North Africa — Morocco, Algeria, Tunisia: Ang North Africa ay sabay na isang malaking producer at malaking importer. Ang Morocco at Algeria ay nagtatanim ng durum (ginagamit para sa couscous) ngunit ang mabilis na paglaki ng populasyon ay nagtulak sa mga import patungo sa napakataas na antas. Ang Algeria ang karaniwang isa sa pinakamalaking importer ng durum sa mundo.

Turkey: Ang Turkey ay nagtatanim ng malaking bahagi ng durum at may malaking industriya ng pasta at bulgur. Sa magagandang taon, maaari silang mag-export ng katamtamang volume; sa mga taon ng tagtuyot, sila ay nag-aangkat. Ang dalawahang papel ng Turkey bilang producer/consumer ang nagpapagalaw sa mga kalapit na merkado.

Kazakhstan: Ang Kazakhstan ay nagproprodyus ng durum sa kanilang northern steppe regions at paminsan-minsang nag-e-export, lalo na sa Turkey, Central Asia, at minsan sa North Africa. Ang kalidad ay nagbabago-bago.

Mexico at USA: Ang US ay nagproprodyus ng durum sa Montana, North Dakota, at Arizona. Ang Mexico ay may lokal na produksyon na ginagamit para sa paggawa ng pasta. Hindi sila pangunahing salik sa pandaigdigang kalakalan.

---

Ang Dominanteng Papel ng Canada bilang World Exporter

Sa karaniwang taon, ang Canada ay nag-e-export ng sa pagitan ng 3 hanggang 5 milyong metric tonnes ng durum — humigit-kumulang 50-60% ng kabuuang pandaigdigang kalakalan ng durum. Ang dominasyong ito ay binuo sa tatlong haligi.

Volume: Ang Canadian Prairies ay may malawak na lupain na angkop para sa durum. Ang Saskatchewan pa lamang ay kayang magprodyus ng 4-6 milyong tonelada sa isang magandang taon.

Kalidad: Ang mga pamantayan ng kalidad ng CWAD — na itinakda at ipinatutupad ng Canadian Grain Commission — ay kabilang sa pinaka-maaasahan sa mundo. Ang mga mamimili sa Italya at North Africa ay nagtitiwala sa mga CWAD grade dahil sa dekadang consistent na pagpapatupad ng system. Ang antas ng protina, vitreous kernel content (sukat ng tigas at kalidad ng kernel), at falling number (sukat ng pinsala ng enzyme) ay rutinang mataas sa mga ani ng Canada.

Export infrastructure: Ang butil mula sa Canadian Prairie ay dinadala sa pamamagitan ng tren (pangunahin ang CN Rail at Canadian Pacific) patungong Thunder Bay (Lake Superior, para sa shipment sa Great Lakes) at Vancouver/Prince Rupert (mga daungan sa Pacific, para sa mga merkado sa Asia at cross-Pacific). Para sa mga mamimili sa Europe at North Africa, karaniwan ang mga export mula sa Thunder Bay gamit ang St. Lawrence Seaway; ang mga daungan sa Pacific ay nagsisilbi sa mga mamimili sa Middle East sa pamamagitan ng Suez Canal.

Kapag ang ani sa Canadian Prairie ay napinsala ng tagtuyot, labis na ulan, o frost — na lahat ay nangyari sa mga nakaraang taon — ang mga kahihinatnan para sa pandaigdigang presyo ng durum ay agaran at matindi. Ang tagtuyot noong 2021 sa Canada ay nagbawas sa produksyon ng durum ng humigit-kumulang 40% kumpara sa naunang taon, na nagtulak sa presyo ng Canadian durum mula sa humigit-kumulang CAD $250/tonelada patungo sa mahigit CAD $600/tonelada sa loob lamang ng ilang buwan. Ang mga manufacturer ng pasta sa Italya ay nagmamadaling naghanap ng alternatibong supply mula sa France at Mexico.

---

Ang Supply Chain: Mula Sakahan sa Prairie Hanggang sa Gilingan sa Italya

Ang paglalakbay mula sa isang sakahan ng durum sa Saskatchewan hanggang sa isang plato ng pasta sa Italya ay dumadaan sa partikular na mga hakbang pangkomersyo.

Sakahan patungong grain elevator: Ang mga magsasaka ng durum sa Saskatchewan ay naghahatid sa mga pangunahing elevator na pinatatakbo ng mga kumpanya tulad ng Viterra (bahagi na ngayon ng Glencore/Bunge), Richardson International, o ang mas maliit na Co-operative Elevate network. Binibili ng elevator ang durum sa presyong nakabase sa kalidad (CWAD grade), moisture, at protein content — na may mga premium para sa mas mataas na protina.

Elevator patungong daungan: Ang durum ay dinadala sa pamamagitan ng tren sa mga covered hopper car (CN o CP) mula sa mga elevator sa Prairie patungong Thunder Bay, Vancouver, o Prince Rupert. Ang leg na ito ay tumatagal ng 3-7 araw sa pamamagitan ng tren.

Port export terminal patungong barko: Sa Thunder Bay, ang durum ay ikinakarga sa mga barko na naglalayag sa St. Lawrence Seaway patungong Atlantic. Sa Vancouver, ikinakarga ito sa mga handymax o panamax bulk carrier para sa routing sa Atlantic o Pacific.

Paglalayag sa dagat: Ang durum mula Thunder Bay patungong mga daungan sa Italya (Genoa, Livorno, Naples) ay naglalayag sa St. Lawrence River at tatawid sa Atlantic — humigit-kumulang 15-18 araw. Ang durum mula Vancouver patungo sa North Africa (Annaba, Algiers) o Turkey (Mersin, Istanbul) ay gumagamit ng rutang Suez Canal.

Semolina mill: Ang mga Italian mill (ang pinakamalaki ay Grandi Molini Italiani, Molini Spigadoro, Casillo Group) ay tumatanggap ng butil sa daungan, idinadala ito sa pamamagitan ng trak sa gilingan, at gumagawa ng semolina. Ang semolina ay ibinebenta sa mga pasta manufacturer — malalaking industrial producer tulad ng Barilla, De Cecco, at Divella.

Negosasyon sa presyo: Ang mga Italian mill ay karaniwang bumibili nang forward — nagkokontrata sila para sa durum 2-6 na buwan bago ang delivery upang pamahalaan ang exposure sa presyo. Ang presyo ay naka-quote sa euro bawat tonelada, CIF (cost, insurance, freight) sa daungan ng Italya, na may basis sa merkado ng durum sa Canada o US.

---

Mga Salik sa Presyo: Ano ang Nagpapagalaw sa Durum Market

Ilang mga salik ang sistematikong nagpapataas o nagpapababa sa mga presyo ng durum wheat.

Panahon sa Canadian Prairie ang pinakamahalagang salik. Ang panahon sa Saskatchewan tuwing Hunyo at Hulyo — kapag ang mga pananim na durum ay nagpo-pollinate at nagbubuo ng butil — ang nagtatakda ng laki at kalidad ng pinakamahalagang export crop sa mundo. Ang tuyong Hunyo hanggang Agosto sa Saskatchewan ay nangangahulugan ng mas maliit na ani na may mas mababang protina; ang napakabasang tag-init ay nangangahulugan ng mga problema sa kalidad (pagtubo, fusarium disease). Ang mga kalahok sa merkado ay sinusubaybayan ang mga report ng kondisyon ng pananim sa Saskatchewan linggu-linggo sa panahong ito.

Ang spread ng durum/soft wheat: Ang durum ay halos palaging mas mahal kaysa sa katumbas na bread wheat dahil ang supply base ay mas maliit at ang demand ay hindi madaling mapalitan. Ang spread sa pagitan ng presyo ng Canadian durum at US Hard Red Winter (HRW) wheat ay nagbabago nang malaki — sa mga taon ng mahigpit na supply, ang spread ay maaaring lumampas sa $100/tonelada; sa mga taon ng surplus, ito ay bumababa patungong $30-40/tonelada. Ang mga Italian mill ay mahigpit na sinusubaybayan ang spread na ito: kapag ito ay lumawak nang malaki, maaari silang tumanggap ng mas mababang kalidad ng durum o mag-adjust ng formulation ng pasta para sa mga merkado na hindi Italian.

Mga premium sa protina: Sa loob ng mga CWAD grade, ang mataas na protein content (13%+) ay may malaking premium dahil kailangan ng mga Italian mill ang mataas na protina para sa gluten network sa pasta. Ang mga diskwento para sa mababang protina sa durum ay maaaring maging malaki. Ang distribusyon ng protina sa isang ani ng Canada ay kasinghalaga ng kabuuang volume nito.

Politika at purchasing patterns sa North Africa: Ang Algeria, Morocco, at Tunisia ay sama-samang bumibili ng milyun-milyong tonelada ng durum kada taon. Ang state purchasing agency ng Algeria (OAIC) ay isa sa pinakamalaking solong mamimili sa mundo. Kung paano at kailan papasok ang OAIC sa merkado — karaniwan ay sa pamamagitan ng malalaking tender — ay nagpapagalaw nang malaki sa mga presyo.

Kompetisyon mula sa ibang mga exporter: Kapag kapos ang ani ng Canada, ang mga mamimili ay bumabaling sa France, Mexico (pangunahin ang Sonora state), Kazakhstan, at Australia. Ang mga supplier na ito ay maaaring bahagyang pumuno sa kakulangan ngunit karaniwan ay may mga premium sa kalidad o mga diskwento na sumasalamin sa kanilang pabago-bagong pamantayan ng produksyon.

---

CWAD Grades at Quality Premiums

Ang Canada ay nag-a-grade ng durum wheat sa pamamagitan ng Canadian Grain Commission sa ilalim ng disenyong CWAD (Canada Western Amber Durum). Ang mga grade ay mula No. 1 CWAD (pinakamataas) hanggang No. 4 CWAD, na may mga natatanging threshold para sa:

• Vitreous kernels: Ang porsyento ng matigas, amber, at hindi chalky na kernels. Ang mataas na vitreous content (higit sa 85%) ay nagpapahiwatig ng mahusay na kalidad; ang mababang vitreous (chalky kernels) ay nagpapababa sa kulay ng pasta at yield ng semolina. Ang No. 1 CWAD ay nangangailangan ng minimum na 75% vitreous.
• Falling number: Isang sukat ng alpha-amylase enzyme activity. Ang mababang falling number (mas mababa sa 300 segundo) ay nagpapahiwatig ng pagtubo o pinsala sa panahon at makabuluhang nagpapababa sa kalidad ng masa. Ang mga gilingan ay nangangailangan ng minimum na falling number na 300+.
• Protina: Sinusukat bilang porsyento ng dry matter. Ang mas mataas na protein content (13-14%+) ay pinahahalagahan ng mga Italian mill at may mga premium na $5-15/tonelada.
• Dockage at moisture: Ang mga standard na kalinisan ng butil at mga limitasyon sa moisture ay ipinapatupad.

Ang mga komersyal na kontrata ay karaniwang nagtatakda ng minimum grade (halimbawa, “No. 1 CWAD o mas mataas”), minimum na antas ng protina, at minimum na falling number, na may mga adjustment sa presyo para sa performance na higit sa o mababa sa mga threshold na ito.

---

Sino ang Bumibili ng Durum: Mga Italian Mill at Manufacturer sa North Africa

Ang Italya ang pinakamalaking producer ng pasta sa mundo (humigit-kumulang 3 milyong tonelada kada taon) at consumer ng pasta bawat tao (mga 23 kg/tao/taon). Ang mga Italian semolina mill ay nangangailangan ng humigit-kumulang 4-5 milyong tonelada ng durum kada taon, kung saan 2-3 milyon lamang ang kinokonsumo na gawa sa lokal. Ang natitira ay inaangkat, pangunahin mula sa Canada, na may mas maliliit na dami mula sa France, Mexico, at paminsan-minsan ay Kazakhstan o Australia.

Ang mga pangunahing Italian mill group — Casillo Group (Puglia), Grandi Molini Italiani, at Molini Spigadoro — ay mga sopistikadong mamimili na nakikipag-negosasyon ng mga forward contract sa mga exporter ng Canada at mahigpit na sinusubaybayan ang laki at kalidad ng ani ng Canada.

Ang Algeria ang pinakamalaking importer ng durum sa mundo ayon sa volume — karaniwang bumibili ng 3-4 na milyong tonelada kada taon sa pamamagitan ng OAIC (Office Algérien Interprofessionnel des Céréales). Ang konsumo ng couscous sa Algeria ay kabilang sa pinakamataas bawat tao sa mundo. Ang OAIC ay karaniwang nagpapatakbo ng mga proseso ng international tender, at ang mga volume na binibili nito sa isang tender ay maaaring sapat na malaki upang kapansin-pansing magpagalaw sa mga presyo sa mundo.

Ang Morocco at Tunisia ay mga makabuluhang importer din para sa konsumo ng couscous. Parehong may lumalaking populasyon at mga urban food sector na nagpapalawak sa konsumo ng couscous.

Ang Turkey ay isang malaking domestic producer ngunit sa mga taon ng tagtuyot ay maaaring maging isang makabuluhang importer, kung minsan ay bumibili ng Canadian o French durum.

---

Mga Madalas Itanong

Bakit hindi maaaring gumawa ng pasta mula sa regular na bread wheat?

Itinatakda ng batas sa Italya na ang pasta ay dapat gawa sa 100% durum wheat semolina. Ngunit ang pangangailangan ay teknikal din: ang durum wheat ay may kakaibang istruktura ng gluten na humahawak sa pasta habang niluluto, na nagbubunga ng firm na al dente texture na nagpapakilala sa de-kalidad na pasta. Ang harina mula sa bread wheat ay nagbubunga ng malambot at malagkit na pasta na nadudurog. Walang komersyal na kapalit ang nakakagaya sa mga katangian ng durum semolina.

Bakit may malaking epekto ang panahon sa Canada sa pandaigdigang presyo ng durum?

Ang Canada ang pinakamalaking exporter ng durum sa mundo, na karaniwang nagsu-supply ng 50-60% ng internationally traded na durum. Kapag ang Saskatchewan at Alberta ay nakaranas ng tagtuyot — gaya noong 2021 — ang ani sa Canada ay kapansin-pansing lumiliit. Dahil dinodomina ng Canada ang pandaigdigang supply, ang kakulangan sa produksyon sa Canada ay hindi madaling mapunan ng ibang mga exporter, kaya tumataas nang mabilis ang mga presyo. Ang tagtuyot noong 2021 ay nagtulak sa presyo ng Canadian durum mula sa humigit-kumulang CAD $250/tonelada patungo sa mahigit CAD $600/tonelada sa loob lamang ng ilang buwan.

Ano ang CWAD at bakit ito mahalaga?

Ang CWAD ay nangangahulugang Canada Western Amber Durum — ang grading system na ipinapatupad ng Canadian Grain Commission sa mga export ng durum mula sa Canada. Ang mga CWAD grade (No. 1 hanggang No. 4) ay nagtatakda ng mga threshold para sa vitreous kernel content, protina, falling number, at kalinisan. Ang kredibilidad at pagkakapare-pareho ng system ang dahilan kung bakit ang CWAD ang global quality benchmark; ang mga Italian mill at North African importer ay nakabase ang kanilang mga specification sa pagbili sa mga standard ng CWAD.

Ano ang durum-soft wheat price spread?

Ang spread ay ang pagkakaiba sa presyo sa pagitan ng durum wheat at karaniwang bread wheat na may katumbas na grade. Dahil ang durum ay may kakaibang gamit (pasta/couscous) na may kaunting alternatibo, karaniwan itong nag-uutos ng premium kaysa sa bread wheat. Ang laki ng premium ay nagbabago ayon sa mga kondisyon ng supply — sa mga taon ng tagtuyot sa Canada, maaari itong lumampas sa $100/tonelada; sa mga taon ng masaganang ani, ito ay bumababa sa $30-50/tonelada. Ang spread ay mahigpit na sinusubaybayan ng mga Italian pasta manufacturer at North African importer.

Paano naaapektuhan ng Algeria ang global durum market?

Ang Algeria ay karaniwang ang pinakamalaking solong importer ng durum sa mundo, na bumibili ng 3-4 na milyong tonelada kada taon sa pamamagitan ng state buyer na OAIC. Kapag ang OAIC ay naglabas ng isang malaking international tender, kaya nitong magpagalaw ng mga presyo sa mundo dahil ang volume na kinakailangan sa isang pagbili ay lumalagpas sa kayang i-supply ng anumang solong pinagmulan. Ang timing at specification ng mga tender ng OAIC ay mahigpit na sinusubaybayan ng mga mangangalakal ng durum.

Sino ang mga pangunahing katunggali ng Canada sa pag-export ng durum?

Ang France (pangunahin ang rehiyon ng Beauce at Languedoc) ang pangalawang pinakamahalagang exporter sa mga taon ng magandang ani. Ang Mexico (Sonora state) ay nag-e-export sa US at ilang international buyer. Ang Kazakhstan at Australia ay maaaring magbigay ng karagdagang supply. Gayunpaman, wala sa kanila ang ganap na makakapagpalit sa Canada sa isang taon ng kabiguan ng ani sa Canada — wala sila ng kombinasyon ng Canada sa volume, pagkakapare-pareho ng kalidad, at logistika ng export.

---

Mga Pangunahing Punto

• Ang durum wheat ay isang hiwalay na species mula sa bread wheat, na may kakaibang katangian ng protina at gluten na ginagawa itong hindi mapapalitan sa produksyon ng pasta at couscous.
• Ang semolina — ang magaspang na harina mula sa durum — ay legal na kinakailangan sa Italian pasta at hindi mapapalitan pagdating sa kalidad ng pasta sa buong mundo.
• Ang Canada (partikular ang Saskatchewan) ang pinakamalaking exporter ng durum sa mundo, na karaniwang nagsu-supply ng 50-60% ng internationally traded na volume; ang mga CWAD grade ang global quality benchmark.
• Ang ani sa Canadian Prairie sa Hunyo-Hulyo ang pinaka-sinusubaybayang supply variable sa global durum market — ang tagtuyot sa Saskatchewan ay agad na nagpapagalaw sa mga presyo sa mundo.
• Ang mga salik sa presyo ay kinabibilangan ng panahon sa Prairie, ang durum-soft wheat spread, antas ng protina sa ani ng Canada, at ugali sa pagbili ng state buyer ng Algeria na OAIC.
• Ang mga Italian semolina mill (Casillo, Grandi Molini Italiani, Molini Spigadoro) at ang mga importer sa North Africa ang dominanteng mamimili, kung saan ang Italya ay kumokonsumo ng humigit-kumulang 4-5 milyong tonelada ng durum kada taon.
• Ang CWAD grading ay nagtatakda ng vitreous kernel content, falling number, at protina — na lahat ay nakakaapekto sa mga premium sa presyo at acceptability sa gilingan.
• Ang Algeria ang pinakamalaking importer ng durum sa mundo ayon sa volume, na bumibili ng 3-4 na milyong tonelada kada taon sa pamamagitan ng mga tender ng OAIC na kayang makita ang paggalaw ng mga presyo sa mundo.

Related Reading

To deepen your understanding of the topics covered in this article, explore these related guides: the broader market where all wheat classes trade, where durum sits on the protein and gluten spectrum and the arid Mediterranean zones where most durum is cultivated.