
EU ETS Açıklandı: Emisyon Ticaret Sistemi Nasıl Çalışır?
EU ETS tanımı
AB Emisyon Ticaret Sistemi (EU ETS), 2005 yılından bu yana faaliyet gösteren dünyanın en büyük karbon piyasasıdır. Bu sistem, AB ve AEA (Avrupa Ekonomik Alanı) içerisindeki yaklaşık 10.000 enerji santrali, sanayi tesisi, havacılık operatörü ve (2024’ten itibaren) denizcilik şirketinden kaynaklanan CO2 ve diğer sera gazı emisyonlarına toplam bir sınır (tavan) getiren bir “kap-ve-ticaret” (cap-and-trade) sistemidir. Şirketler, her biri bir ton CO2 salma hakkını temsil eden AB Emisyon İzinleri (EUA) satın alır veya alırlar. Şirketler, gerçek yıllık emisyonlarını karşılamak için bu izinleri teslim eder ve herhangi bir fazlalığı veya açığı açık piyasada ticaretini yaparlar.
İçindekiler
- Kap-ve-Ticaret Mekanizması Detayları
- EU ETS Aşamaları: 2005’ten 2030’a
- AB Emisyon İzinleri (EUA): Fiyat Geçmişi ve Ticaret Mekanikleri
- EUA Fiyatları Neden Çöktü ve Nasıl Düzeltildi?
- EU ETS Kapsamındaki Sektörler (4. Aşama)
- 2024’ten İtibaren EU ETS’de Denizcilik Taşımacılığı
- EU ETS 2: 2027’den İtibaren Karayolu Taşımacılığı ve Binalar
- CBAM: Sınırda Karbon Düzenleme Mekanizması
- Şirketler Nasıl Uyum Sağlar: Kayıt, İzleme ve Teslim
- Sıkça Sorulan Sorular
- Önemli Çıkarımlar
Kap-ve-Ticaret Mekanizması Detayları
Kap-ve-ticaret sistemi kavram olarak basittir ancak uygulamada önemli detayları vardır.
Tavan (Cap), EU ETS kapsamındaki tüm şirketlerin belirli bir yılda toplu olarak salmasına izin verilen toplam sera gazı hacmidir (CO2 eşdeğeri ton – tCO2e olarak ölçülür). AB bu tavanı belirler ve bu miktar her yıl düşer. Bu yıllık düşüş, uzun vadede emisyonları azaltma baskısını oluşturan unsurdur.
Tahsis (Allocation), şirketlerin her yılın başında izinleri nasıl alacağıdır. İki yöntem vardır:
-
Ücretsiz tahsis: Bazı izinler, şirketlere emisyonlarını sektörlerindeki en verimli tesislerle karşılaştıran kıyaslamalara (benchmark) dayalı olarak ücretsiz verilir. Ücretsiz tahsis, uluslararası alanda rekabete açık endüstrileri karbon kaçağından (karbon maliyetlerinden kaçınmak için üretimin AB dışına taşınması riski) korumak için tasarlanmıştır. Ücretsiz tahsis hacmi kademeli olarak azaltılmaktadır.
-
Açık artırma: Ücretsiz tahsis edilmeyen izinler şirketlere açık artırma yoluyla satılır. Enerji sektörü (elektrik üreticileri) neredeyse hiç ücretsiz tahsis almaz ve izinlerinin tamamına yakınını açık artırmadan satın almak zorundadır. Bu açık artırmalardan elde edilen gelir, çoğu temiz enerji yatırımlarına yönlendiren AB üye devletlerine gider.
Uyum döngüsü: Kapsamdaki her tesis yıllık bir döngüye tabidir:
– Yıl boyunca emisyonları izleme ve raporlama (doğrulanmış izleme planları aracılığıyla)
– Her yıl 30 Nisan’a kadar: Önceki yılın fiili emisyonlarına eşit EUA teslimi
– Fazla izinler gelecekteki yıllar için saklanabilir veya piyasada satılabilir
– Herhangi bir eksiklik, ek EUA satın almayı (ve uyumsuzluk cezası ödemeyi) gerektirir
Uyum yükümlülüğü şirket seviyesinde değil, tesis seviyesindedir. İki ülkede üç fırını olan bir çelik üreticisinin, her birinin kendi izleme planı ve teslim yükümlülüğü olan üç ayrı tesis hesabı bulunur.
EU ETS Aşamaları: 2005’ten 2030’a
EU ETS, her biri farklı kurallara ve sonuçlara sahip dört ayrı aşamada faaliyet göstermiştir.
1. Aşama (2005-2007) — Pilot Aşama
EU ETS 1 Ocak 2005’te başladı. 1. Aşama açıkça bir “yaparak öğrenme” aşaması olarak adlandırıldı. Tavan, üye devletlerin emisyon tahminlerine göre belirlendi; ancak bu tahminlerin çok cömert olduğu anlaşıldı. Ücretsiz tahsis, beklenen emisyonların neredeyse %100’ü kadardı.
Mayıs 2006’da 2005’in gerçek emisyon verileri açıklandığında, piyasanın önemli ölçüde fazla tahsisat yaptığı netleşti. EUA fiyatları ton başına 30€ civarından 1€’nun altına düştü. 1. Aşama izinleri 2. Aşamaya devredilemediği için, herhangi bir fazlalık 2007 sonunda değersiz hale geldi. Sistem, 1. Aşamada esasen hiçbir emisyon azaltımı sağlamadı.
2. Aşama (2008-2012) — Kyoto Taahhüt Dönemi
2. Aşama, Kyoto Protokolü taahhüt dönemi ile birlikte yürütüldü. Bankaya (devretmeye) izin verildi; 2. Aşama izinleri 3. Aşamaya taşınabiliyordu. Tavan 1. Aşamadan daha dardı. AB içi uçuşlar için havacılık sektörü eklendi.
2008-2009 küresel mali krizi endüstriyel üretimi ve emisyonları büyük ölçüde azaltarak devasa bir yapısal izin fazlası yarattı. Emisyon azaltımına yatırım yapan şirketler fazlalarını sattı; yapmayanların ise satın almasına gerek kalmadı. EUA fiyatları 20€’dan 5€/ton seviyesinin altına düştü. Karbon fiyat sinyali, önemli yatırım kararlarını yönlendirmek için çok zayıftı.
3. Aşama (2013-2020) — Büyük Reform
3. Aşama temel yapısal değişiklikleri getirdi:
– Tek bir AB çapında tavan (ulusal tavanların yerini aldı; üye devletler kendi tahsis seviyelerini belirleme yetkilerini kaybetti)
– Enerji sektörü izinlerin neredeyse tamamının açık artırmayla satıldığı bir sisteme geçti
– Tavana %1,74’lük yıllık doğrusal azaltım faktörü uygulandı
– Uluslararası havacılık (ICAO anlaşmazlığı sonrası) AB dışı uçuşlar için kapsam dışı bırakıldı
Bu reformlara rağmen, 2. Aşamadan gelen yapısal fazlalık 3. Aşama boyunca devam etti. EUA fiyatları 2018’e kadar 5-10€/ton seviyesinde düşük seyretti.
4. Aşama (2021-2030) — Mevcut Aşama
4. Aşama şimdiye kadarki en iddialı olanıdır:
– 2030’a kadar %55 emisyon azaltımını hedefleyen “Fit for 55” yasama paketi uyarınca, yıllık azaltım faktörü 2024’ten itibaren yılda %4,3’e çıkarıldı (2021-2023 arası %2,2 idi)
– Denizcilik taşımacılığı 2024’ten itibaren dahil edildi
– Sanayiye yönelik ücretsiz tahsisat, CBAM’in yaygınlaşmasıyla paralel olarak azaltılıyor
– Karayolu taşımacılığı ve binalar için EU ETS 2 kuruldu (ayrı piyasa, 2027’de başlıyor)
AB Emisyon İzinleri (EUA): Fiyat Geçmişi ve Ticaret Mekanikleri
AB Emisyon İzinleri (EUA), standartlaştırılmış, elektronik olarak kaydedilen araçlardır. Her EUA, bir ton CO2 eşdeğeri salma hakkını temsil eder.
EUA’lar:
– EEX (Leipzig) ve ICE Futures Europe (Londra) borsalarında açık artırma ile satılır
– ICE Futures Europe (birincil vadeli işlem piyasası) ve EEX türev platformlarında ticareti yapılır
– Tüm EUA varlıklarını, transferlerini ve teslimlerini izleyen merkezi kayıt defteri olan AB İşlem Günlüğü (EUTL) hesaplarında tutulur
ICE EUA vadeli işlem sözleşmesi (ticker: C), küresel olarak en aktif işlem gören karbon vadeli işlem enstrümanıdır. 1.000 EUA’lık lotlar halinde işlem görür. Aralık vadeli sözleşmeler, şirketlerin yıl sonu uyum pozisyonlarını hedge etmelerine olanak tanıdığı için en likit sözleşmelerdir.
EUA fiyat geçmişi özeti:
| Yıl | EUA Fiyat Aralığı (€/ton) | Anahtar Olay |
|---|---|---|
| 2005-2006 | 10-30€, sonra çöküş | 1. Aşama fazla tahsisatı ortaya çıktı |
| 2007 | <1€ | 1. Aşama sonu: fazlalık sıfırlandı |
| 2008-2012 | 5-20€, sonra 3-5€ | Mali kriz fazlalığı |
| 2013-2017 | 3-10€ | Yapısal arz fazlası devam ediyor |
| 2018-2019 | 10-25€ | Piyasa İstikrar Rezervi beklentisi |
| 2020 | 15-32€ | COVID düşüşü, ardından toparlanma |
| 2021 | 25-55€ | 4. Aşama iyimserliği, dar tavan farkındalığı |
| 2022 | 55-100€ | Enerji krizi, elektrikte kömüre geçiş |
| 2023 | 60-100€ | Sürekli yüksek fiyatlar |
| 2024 | 50-75€ | Düzeltme, CBAM/ETS2 belirsizliği |
EUA fiyatı, EU ETS kapsamındaki her işletme için doğrudan önemlidir çünkü salınan her ton CO2’nin maliyetini temsil eder. 65€/ton seviyesinde, yılda 500.000 ton emisyon yapan bir çelik tesisi yıllık 32,5 milyon € karbon maliyeti ile karşı karşıyadır; bu, rekabet gücünü ve yatırım kararlarını etkileyen önemli bir işletme maliyetidir.
EUA Fiyatları Neden Çöktü ve Nasıl Düzeltildi?
Nedenini anlamadığınızda EU ETS fiyat geçmişi endişe verici görünebilir. İşte yaşananlar ve değişenler.
Sorun (1. ve 2. Aşama): AB, tavanı endüstriyel emisyon tahminlerine göre belirledi. Bu tahminler çok cömertti; özellikle AB’nin aynı anda enerji sektöründeki emisyonları kesen yenilenebilir enerji büyümesini zorunlu kılması nedeniyle, gerçekte gerçekleşenden daha yüksek emisyonlar varsayıldı. 2008-2009 durgunluğu daha sonra endüstriyel üretimi ciddi oranda azalttı ve daha büyük bir fazlalık yarattı. Şirketlerin elinde milyonlarca kullanılmamış izin kaldı.
Düzeltme girişimi (Geri yükleme – back-loading, 2014): AB, 2014 ve 2015 yıllarında açık artırmalardan geçici olarak 900 milyon EUA çekti ve piyasaya dönüşlerini erteledi (bunlar 2019-2020’de piyasaya geri döndü). Bu sadece geçici bir rahatlama sağladı.
Yapısal düzeltme (Piyasa İstikrar Rezervi, 2019): Piyasa İstikrar Rezervi (MSR), şu işlevleri gören otomatik bir mekanizmadır:
– Dolaşımdaki toplam izin sayısı 833 milyonu aştığında, açık artırmalardan izin çeker
– Dolaşım 400 milyonun altına düştüğünde piyasaya izin iade eder
– 2023’ten beri, bir eşiğin üzerinde MSR’ye konulan izinleri (yeniden piyasaya sürmek yerine) kalıcı olarak iptal eder
2018’deki MSR duyurusu, EUA fiyatlarının yükselmesine neden oldu çünkü piyasa katılımcıları yapısal arz fazlasının düzeltileceğini görebiliyordu. MSR Ocak 2019’da faaliyete geçtiğinde fiyatlar daha da yükseldi. MSR’nin, daha sıkı 4. Aşama tavan yörüngesinin (%4,3/yıl düşüş) ve yeni sektörlerin (denizcilik) dahil edilmesinin kombinasyonu yapısal tabloyu temelden değiştirdi.
EU ETS artık kapsamdaki emisyonlar üzerinde gerçekten bağlayıcı bir kısıtlamadır; tavan şirketlerin emisyonlarını azaltmaları veya izin satın almaları gerekecek kadar dardır. İşleyen bir karbon piyasası böyle görünür.
EU ETS Kapsamındaki Sektörler (4. Aşama)
EU ETS şu anda şunları kapsamaktadır:
Enerji ve ısı üretimi: 20 MW termal kapasitenin üzerindeki tüm yanma tesisleri. Buna enerji santralleri, birleşik ısı ve güç tesisleri ve büyük endüstriyel kazanlar dahildir. Enerji sektörü, EU ETS kapsamındaki emisyonların yaklaşık %45’ini oluşturur.
Ağır sanayi: Demir ve çelik, alüminyum (izabe), çimento, kireç, cam, seramik, kağıt ve selüloz, kimyasal üretim (nitrik asit, adipik asit), petrol rafinerisi. Bu sektörler toplam kapsamdaki emisyonların yaklaşık %35’ini oluşturur.
Havacılık: AB/AEA üye devletleri içinde ve arasında ve İsviçre’ye yapılan ticari uçuşlar. Havacılık, kapsamdaki emisyonların yaklaşık %3-4’ünü oluşturur (sadece AEA içi uçuşlar dahildir; kıtalararası uçuşlar, ICAO’nun CORSIA uygulaması beklenirken hariç tutulmuştur).
Denizcilik taşımacılığı (2024’ten itibaren): AB limanlarına yapılan veya limanlarından kalkan ya da limanları arasındaki seferlerde 5.000 grostonun üzerindeki gemileri işleten denizcilik şirketleri. Kapsam, AB içi seferler için %100, AB ve AB dışı limanlar arasındaki seferler için %50’dir. Bu, önemli yeni bir sektörü temsil eder; denizcilik taşımacılığı küresel CO2 emisyonlarının yaklaşık %3-4’ünü oluşturur ve bunun büyük bir kısmı AB ticaretiyle ilgilidir.
Kapsam dışı: Karayolu taşımacılığı, konut ve ticari ısıtma, tarım ve ormancılık EU ETS 1 kapsamında DEĞİLDİR. Bu sektörler üye devlet düzeyinde ayrı bir “Çaba Paylaşımı Yönetmeliği” (ESR) ile kapsanır ve 2027’den itibaren karayolu taşımacılığı ve binalar kendi EU ETS 2 sistemlerine sahip olacaktır.
2024’ten İtibaren EU ETS’de Denizcilik Taşımacılığı
Denizcilik taşımacılığının EU ETS’ye dahil edilmesi, orijinal EU ETS Direktifini değiştiren AB Direktifi 2023/957 ile resmileştirilmiştir.
Nasıl çalışır:
Denizcilik şirketleri (Uygunluk Belgesi sahibi olarak tanımlanan — genellikle gemi sahibi veya ticari işletmeci) şunları yapmalıdır:
-
İzleme ve raporlama: EU MRV (İzleme, Raporlama, Doğrulama) Tüzüğü kapsamında kapsamdaki seferlerden kaynaklanan CO2 emisyonlarını izleyin. İzleme planları operasyonlardan önce onaylanmalıdır.
-
ETS hesabı açma: Avrupa Birliği İşlem Günlüğü’nde (EUTL) veya bir üye devlet kayıt defterinde bir ETS hesabı açın.
-
EUA teslimi: Her yıl 30 Eylül’e kadar (standart endüstriyel teslim tarihinden bir yıl sonra), şunları kapsayan EUA’ları teslim edin:
– 2024 emisyonlarının %40’ı
– 2025 emisyonlarının %70’i
– 2026 ve sonraki emisyonların %100’ü
Sefer türlerinin kapsamı:
– AB içi seferler (AB limanından AB limanına): Emisyonların %100’ü kapsamdadır
– Dışa gidiş seferleri (AB limanından AB dışı limana): Emisyonların %50’si kapsamdadır
– İçe geliş seferleri (AB dışı limandan AB limanına): Emisyonların %50’si kapsamdadır
– AB sularındaki uğrak limanları (AB limanlarına uğramayan gemiler için): Orantılı olarak kapsamdadır
Kapsanan yakıtlar: Tüm fosil yakıtlardan kaynaklanan CO2. 2024’ten itibaren, LNG gemilerinden kaynaklanan metan (CH4) ve azot oksit (N2O) gelecekteki dönemler için eklenmiştir.
Sefer türü başına tahmini yıllık ETS maliyeti (örnekleme, EUA = 65€/ton):
– Rotterdam – Hamburg (AB içi, 30.000 DWT dökme yük gemisi): Sefer başına yaklaşık 30.000-50.000€
– Şanghay – Rotterdam (%50 kapsam, 180.000 DWT): Sefer başına yaklaşık 200.000-350.000€
EU ETS 2: 2027’den İtibaren Karayolu Taşımacılığı ve Binalar
EU ETS 2, “Fit for 55” paketinin bir parçası olarak 2023/87/EU Direktifi ile kurulan tamamen ayrı bir emisyon ticaret sistemidir. Karayolu taşımacılığı yakıtlarından ve binalar için ısıtma yakıtlarından kaynaklanan CO2 emisyonlarını kapsayacaktır.
EU ETS 1’den temel farklar:
| Özellik | EU ETS 1 | EU ETS 2 |
|---|---|---|
| Başlangıç tarihi | 2005 | 2027 |
| Kapsanan kuruluşlar | Endüstriyel işletmeciler, enerji santralleri, denizcilik | Yakıt dağıtıcıları (tedarik zinciri üst kısmındaki yakıt tedarikçileri) |
| İzinler | EUA | EUA2 (ayrı enstrüman) |
| Fiyat tavanı | Resmi tavan yok (MSR dolaylı kısıtlama sağlar) | Fiyatlar çok hızlı yükselirse 2030’a kadar 45€/ton fiyat tavanı |
| Tavan yörüngesi | MSR ile azalan tavan | Ayrı tavan, yıllık bazda azaltılıyor |
| Sosyal Fon | Uygulanabilir değil | Kısmen ETS 2 gelirlerinden finanse edilen İnovasyon ve Sosyal İklim Fonu |
EU ETS 2, bireysel sürücüleri veya hane halkını değil, yakıt dağıtıcılarını (benzin ve dizel tedarikçileri, ısıtma yakıtı dağıtıcıları) kapsar. Karbon maliyeti yakıt fiyatlarına yansıtılacaktır. 45€/ton (fiyat tavanı) seviyesinde, bu durum benzin ve dizel fiyatlarına litre başına yaklaşık 0,10€ ekler.
EU ETS 2, 2027’de (ekonomik koşullara bağlı olarak 2028’e ertelenme olasılığıyla) geçiş dönemiyle başlayacaktır. Avrupa’daki karayolu taşımacılığı için önemli yeni bir karbon maliyeti oluşturur ve tüketici fiyatlarına etkisi nedeniyle siyasi olarak tartışmalıdır.
CBAM: Sınırda Karbon Düzenleme Mekanizması
CBAM, on yılın en önemli ticaret politikası gelişmelerinden biridir. EU ETS fiyatlandırmasının etkili erişimini karbon yoğun malların ithalatına kadar genişletir.
CBAM neden var: AB üreticileri yaydıkları her ton CO2 için (EU ETS aracılığıyla) 65€/ton ödüyorsa ve AB dışından benzer malları ithal edenler hiçbir eşdeğer karbon maliyeti ödemiyorsa, AB üreticileri haksız bir rekabet dezavantajı ile karşı karşıya kalır. Buna karbon kaçağı denir; üretim AB karbon maliyetlerinden kaçmak için yurtdışına kayar ve toplam küresel emisyonlar azalmaz.
CBAM sektörleri:
– Demir ve çelik (inşaat demiri, kirişler, teller, raylar, borular dahil)
– Alüminyum (birincil, ikincil ve bazı alt ürünler dahil)
– Çimento
– Gübreler (amonyak, nitrik asit, üre ve bileşik gübreler)
– Elektrik
– Hidrojen
Zaman çizelgesi:
– Ekim 2023 – Aralık 2025: Geçiş dönemi. AB ithalatçıları, kapsamdaki ithalatın gömülü karbon içeriğini üç ayda bir raporlamalıdır. Henüz mali yükümlülük yoktur.
– Ocak 2026: Tam CBAM uygulaması. İthalatçılar, haftalık ortalama EU ETS açık artırma fiyatına bağlı bir fiyatla CBAM sertifikaları satın almalıdır.
CBAM sertifikaları nasıl çalışır: İthalatçı, ithal edilen mallardaki gömülü emisyonları hesaplar (gerçek üretim verileri mevcut değilse varsayılan değerleri kullanarak). Ardından, üretim ülkesinde halihazırda ödenmiş olan karbon fiyatını çıkarır. Kalan gömülü emisyonlar için CBAM sertifikaları satın alır. Yıl sonunda, sertifikalar ithal edilen gömülü emisyonlarla eşleşecek şekilde teslim edilir.
Pratik örnek: Bir Birleşik Krallık şirketi Almanya’ya 1.000 ton çelik ihraç ediyor. Çeliğin gömülü emisyonu 1,5 ton CO2/ton çeliktir (toplam 1.500 ton). Üretim sırasında Birleşik Krallık ETS fiyatı 30€/tona eşdeğerdi. EUA fiyatı 65€/tondur. CBAM yükümlülüğü: (1.500 × (65€ − 30€)) = 1.500 × 35€ = 52.500€ değerinde CBAM sertifikasıdır.
Emtia ithalatçıları için: CBAM sadece bir uyum egzersizi değildir. AB dışındaki ülkelerden AB’ye çelik, alüminyum, çimento ve gübre ithalatının maliyetini değiştirerek malzeme tedariki için rekabet ortamını kaydırır.
Şirketler Nasıl Uyum Sağlar: Kayıt, İzleme ve Teslim
EU ETS’ye yeni başlayan bir şirket için uyum süreci dört adımdan oluşur.
Adım 1 — Kapsamda olup olmadığınızı belirleyin: EU ETS, tanımlanmış kapasite eşiklerinin üzerindeki belirli tesis türleri için geçerlidir. Bir tesis işletmecisi, faaliyetlerinin EU ETS Direktifi’nin Ek I’inde listelenip listelenmediğini ve kapasitesinin eşiği karşılayıp karşılamadığını kontrol etmelidir (örn. 20 MW termal kapasitenin üzerindeki yanma tesisleri).
Adım 2 — Sera gazı izni için başvurun: Kapsamdaki tesisler, yetkili ulusal makamdan (örneğin, İngiltere’de Çevre Ajansı veya Fransa’da DREAL) bir sera gazı emisyon izni almalıdır. İzin, emisyonları ölçmek için kullanılacak izleme metodolojisini belirtir.
Adım 3 — Emisyonları izleyin ve raporlayın: Her tesis onaylı bir izleme planına uymalı, yakıt tüketimini ve emisyon verilerini kaydetmeli ve her yıl 31 Mart’a kadar doğrulanmış bir yıllık emisyon raporu sunmalıdır. Rapor, sunulmadan önce akredite bağımsız bir doğrulayıcı tarafından doğrulanmalıdır.
Adım 4 — İzinleri 30 Nisan’a kadar teslim edin: Her yıl 30 Nisan’a kadar tesis, doğrulanmış bir önceki yıl emisyonlarına eşit miktarda EUA’yı AB İşlem Günlüğü’ne teslim etmelidir. Ulusal kayıt defteri, teslim edilen EUA’ları Avrupa Komisyonu’na aktarır. Şirketin ücretsiz tahsisatından yeterli miktarı yoksa EUA’lar açık piyasadan (ICE, EEX veya komisyoncular aracılığıyla) satın alınabilir.
Uyumsuzluğun sonuçları: 30 Nisan son tarihini kaçırmak, otomatik olarak 100€/ton eksiklik cezası (AB enflasyonuna endeksli) doğurur ve eksiklik bir sonraki yıl hala kapatılmalıdır. Sürekli uyumsuzluk, sera gazı izninin geri çekilmesine ve faaliyetlerin fiilen durdurulmasına neden olabilir.
Denizcilik şirketleri için teslim tarihi, Ocak-Aralık nakliye yılını kapsayan doğrulanmış yıllık emisyon raporlarının derlenmesine olanak tanımak amacıyla (endüstriden altı ay sonra) 30 Eylül’dür.
Sıkça Sorulan Sorular
Bir AB Emisyon İzninin (EUA) değeri nedir?
2024 itibarıyla EUA’lar ton başına 50-75€ aralığında işlem görmüştür. Fiyat piyasadaki arz ve talebi, mevcut ve beklenen tavan sıkılığını, enerji fiyatlarını (enerji sektöründe ne kadar fosil yakıt yakıldığını etkiler) ve genel ekonomik koşulları yansıtır. EUA fiyatları önemli ölçüde değişebilir; 2013’te 5€/tonun altından 2023’te 100€/tonun üzerine çıkmıştır.
EU ETS’ye kimler kayıt olmalı?
AB (veya AEA) içindeki kapsamdaki herhangi bir tesisin işletmecisi, ilgili ulusal makamdan sera gazı izni almalı ve ulusal kayıt defterlerinde (AB İşlem Günlüğü’nün parçası olan) bir hesap açmalıdır. AB limanlarına uğrayan 5.000 GT üzerindeki gemilere sahip denizcilik şirketleri, bir AB üye devlet makamına kayıt olmalıdır. AEA içinde uçuş yapan havacılık operatörleri, ilgili idari üye devlete kayıt olmalıdır.
Her yıl 30 Nisan’da ne olur?
30 Nisan yıllık ETS uyum son tarihidir. O tarihe kadar, kapsamdaki her tesis, önceki takvim yılı için doğrulanmış CO2 emisyonlarına eşit EUA’ları teslim etmiş olmalıdır. 2024’te 100.000 ton CO2 salan bir tesis, 30 Nisan 2025’e kadar 100.000 EUA teslim etmelidir. Uyum sağlayamayan şirketler 100€/ton ceza ile karşı karşıya kalır ve eksikliği gidermek zorundadır.
Piyasa İstikrar Rezervi nedir ve neden önemlidir?
Piyasa İstikrar Rezervi (MSR), piyasadaki EUA arzını kontrol eden otomatik bir mekanizmadır. Dolaşımdaki toplam izin sayısı 833 milyonu aştığında, MSR gelecek açık artırmalardan izinleri çeker. Bu, 1. ve 2. Aşamalarda EUA fiyatlarını çökerten yapısal arz fazlasını önler. 2019’da aktif hale getirilen MSR, EUA fiyatlarının 5€/tonun altından 50€/tonun üzerine toparlanmasının ana nedenidir.
EU ETS 2 nedir ve ne zaman başlar?
EU ETS 2, 2027’de (potansiyel olarak 2028’de) başlayacak olan karayolu taşımacılığı yakıtları ve bina ısıtma yakıtları için ayrı bir emisyon ticaret sistemidir. Endüstriyel tesisleri doğrudan kapsayan EU ETS 1’den farklı olarak, EU ETS 2 tedarik zinciri üst kısmındaki yakıt dağıtıcılarını kapsar. Karbon maliyeti benzin, dizel ve ısıtma yakıtı fiyatlarına yansıtılacaktır. 2030’a kadar 45€/tonluk bir fiyat tavanı geçerlidir. EU ETS 2’nin kendi ayrı izinleri (EUA2s) ve tavan yörüngesi vardır.
CBAM, EU ETS’den nasıl farklıdır?
EU ETS, AB içindeki endüstriyel işletmeciler için geçerlidir ve kendi emisyonları için izin teslim etmelerini gerektirir. CBAM, AB’ye belirli karbon yoğun malları (çelik, alüminyum, çimento, gübre, elektrik, hidrojen) ithal edenler için geçerlidir ve ithal ettikleri ürünlerdeki gömülü emisyonları hesaba katmalarını gerektirir. CBAM, EU ETS fiyatlandırmasına bağlanır; CBAM sertifika fiyatı, EU ETS açık artırma fiyatını yansıtır. Birlikte, hem AB üreticilerinin hem de ithalatçıların eşdeğer karbon maliyetleriyle karşılaşmasını sağlamayı amaçlarlar.
Önemli Çıkarımlar
- EU ETS, 2005’ten beri enerji, sanayi, havacılık ve (2024’ten itibaren) denizcilik genelindeki yaklaşık 10.000 tesisi kapsayan bir kap-ve-ticaret mekanizmasıyla çalışan dünyanın en büyük karbon piyasasıdır.
- AB Emisyon İzinleri (EUA), bir ton CO2 salma hakkını temsil eder; bunlar ICE Futures Europe ve EEX borsalarında işlem görür ve Aralık vadeli sözleşmeler en likit araçtır.
- EUA fiyatları 1. ve 2. Aşamalarda fazla tahsisat ve 2008-2009 durgunluğu nedeniyle çöktü; (2019’dan beri aktif olan) Piyasa İstikrar Rezervi yapısal arz fazlasını düzeltti ve fiyatlar 50-100€/ton seviyesine toparlandı.
- Denizcilik taşımacılığı EU ETS’ye kademeli olarak dahil ediliyor: 2024’te %40, 2025’te %70, 2026’dan itibaren %100 emisyon kapsamı — AB limanlarına uğrayan gemiler için sefer başına doğrudan karbon maliyeti ekleniyor.
- Yıllık uyum döngüsü, şirketlerin emisyonları izlemesini, 31 Mart’a kadar doğrulanmış bir rapor sunmasını ve 30 Nisan’a kadar EUA teslim etmesini gerektirir; uyumsuzluk durumunda 100€/ton ceza artı ödenmemiş teslim yükümlülüğü oluşur.
- EU ETS 2, karayolu taşımacılığı yakıtlarını ve bina ısıtmasını kapsayan ayrı bir şemadır; 2027’de başlar, 2030’a kadar 45€/ton fiyat tavanı vardır ve AB’nin karbon fiyatlandırma kapsamını önemli ölçüde genişletir.
- CBAM (Sınırda Karbon Düzenleme Mekanizması), AB ETS karbon maliyetlerini çelik, alüminyum, çimento, gübre ve hidrojen ithalatına yayar; Ocak 2026’dan itibaren tam operasyon, ithalatçıların AB dışı ülkelerden gelen mallardaki gömülü karbon için ödeme yapması anlamına gelir.
- Ticaret ve tedarik zinciri profesyonelleri için EU ETS maliyetleri, AB ile ilgili operasyonlar için artık önemli bir bütçe kalemidir; denizcilik ek ücretleri, CBAM’den kaynaklanan malzeme maliyeti primleri ve EUA fiyatlarının seyri toplam teslim maliyetlerini etkiler.
İlgili Okumalar
Bu makalede ele alınan konuları derinlemesine incelemek için şu ilgili rehberleri keşfedin: the broader policy concept behind cap-and-trade carbon markets, the power sector where EU allowance costs have the most direct impact ve how steelmakers face different carbon costs depending on furnace technology.
Continue Reading
More guides from Understanding Commodities

Initial Margin ve Variation Margin Farkı: Vadeli İşlemler ve OTC Piyasaları
Initial margin ve variation margin nedir? Vadeli işlem ve OTC piyasalarında teminatların çalışma mantığı, SPAN, ISDA SIMM ve margin call...
Read article →
Pancar Şekeri ve Kamış Şekeri: Temel Farklar
Pancar şekeri ve kamış şekeri: köken, rafineri süreci, tat, GDO durumu, maliyet ve emtia piyasası bağlamındaki farklar sade bir dille...
Read article →
Pamuk Tedarik Zinciri: Çiftlikten Küresel Pazara
Pamuk tedarik zinciri açıklaması: çiftlikten ICE vadeli işlem piyasasına, USDA sınıflandırmasından çırçırlamaya, Sincan tedarik zinciri riskinden polyester rekabetine ve hazır...
Read article →
