Περιεκτικότητα σε Θείο στο Αργό Πετρέλαιο: Τι σημαίνουν οι όροι Sweet και Sour για τις Τιμές των Εμπορευμάτων

Ορισμός της περιεκτικότητας σε θείο στο αργό πετρέλαιο
Η περιεκτικότητα σε θείο αποτελεί βασικό μέτρο ποιότητας για το αργό πετρέλαιο. Σύμφωνα με το πρότυπο ASTM D4294, το αργό με λιγότερο από 0,5% θείο κατά βάρος ταξινομείται ως “sweet” (γλυκό), ενώ το αργό με περισσότερο από 0,5% θείο ως “sour” (όξινο). Η υψηλότερη περιεκτικότητα σε θείο απαιτεί πιο σύνθετη και δαπανηρή επεξεργασία στο διυλιστήριο για την απομάκρυνσή του, καθιστώντας το sour αργό λιγότερο πολύτιμο από το sweet αργό αντίστοιχης πυκνότητας. Η διαφορά τιμής —που ονομάζεται premium του sweet ή discount του sour— μπορεί να κυμανθεί από μερικά δολάρια έως πάνω από 10 δολάρια ανά βαρέλι, ανάλογα με τη χωρητικότητα του διυλιστηρίου, τους κανονισμούς καυσίμων και τις συνθήκες προσφοράς.

---

Πίνακας Περιεχομένων

1. Sweet vs Sour: Ο Βασικός Ορισμός
2. Γιατί το Όριο Θείου Διαφέρει μεταξύ Πηγών
3. Γιατί η Περιεκτικότητα σε Θείο Επηρεάζει την Τιμή
4. Παραδείγματα Αργού Πετρελαίου: Benchmarks Sweet και Sour
5. IMO 2020: Πώς ένας Κανονισμός Ναυτιλίας Επηρέασε τις Αγορές Πετρελαίου
6. Το Crude Oil Assay: Το Εγχειρίδιο Ποιότητας του Αγοραστή
7. TAN: Η Τρίτη Διάσταση Ποιότητας
8. Συχνές Ερωτήσεις
9. Βασικά Συμπεράσματα

---

Sweet vs Sour: Ο Βασικός Ορισμός

Οι πρώτοι εργάτες πετρελαίου δοκίμαζαν τη γεύση και τη μυρωδιά του αργού για να αξιολογήσουν την ποιότητά του — το “sweet” αργό είχε μια ευχάριστη, σχεδόν φρουτώδη οσμή και χαμηλή οσμή θείου. Το “sour” αργό μύριζε υδρόθειο (H₂S), το αέριο που μοιάζει με κλούβιο αυγό. Τα ονόματα διατηρήθηκαν πολύ μετά την αντικατάσταση του οργανοληπτικού ελέγχου από χημικές δοκιμές.

Σήμερα η διάκριση είναι ποσοτική. Το πρότυπο ASTM D4294 —η έγκριτη μέθοδος δοκιμής που χρησιμοποιείται παγκοσμίως— ορίζει το όριο στο 0,5% θείο κατά βάρος:

• Sweet crude: λιγότερο από 0,5% θείο (αναγράφεται και ως <0,5 wt%)
• Sour crude: μεγαλύτερο από 0,5% θείο (>0,5 wt%)

Το θείο στο αργό πετρέλαιο υπάρχει σε διάφορες χημικές μορφές: υδρόθειο (H₂S), μερκαπτάνες, σουλφίδια, δισουλφίδια και θειοφαίνια. Η δοκιμή ASTM D4294 μετρά τη συνολική περιεκτικότητα σε θείο σε όλες τις μορφές χρησιμοποιώντας φθορισμό ακτίνων Χ — δεν διακρίνει τα είδη.

Η περιεκτικότητα σε θείο δεν είναι ομοιόμορφη σε όλο το βαρέλι αργού πετρελαίου. Διαφορετικά κλάσματα απόσταξης (νάφθα, κηροζίνη, ντίζελ, μαζούτ) συγκεντρώνουν το θείο με διαφορετικό τρόπο. Τα βαρύτερα κλάσματα με υψηλότερο σημείο βρασμού μεταφέρουν συνήθως περισσότερο θείο. Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και ένα μέτρια sour αργό μπορεί να παράγει σχετικά sweet νάφθα και κηροζίνη, ενώ συγκεντρώνει το θείο στο βαρύ υπόλειμμα μαζούτ.

---

Γιατί το Όριο Θείου Διαφέρει μεταξύ Πηγών

Θα συναντήσετε αντικρουόμενους ορισμούς στη βιβλιογραφία του κλάδου. Ορισμένες πηγές (συμπεριλαμβανομένων κατασκευαστών εξοπλισμού και παλαιότερων κειμένων) ορίζουν το sour αργό ως αυτό με θείο πάνω από 1,0%, όχι 0,5%. Άλλες χρησιμοποιούν το όριο του 0,5% του ASTM.

Η εξήγηση: τα δύο όρια εξυπηρετούν διαφορετικούς σκοπούς.

Το όριο 0,5% του ASTM D4294 είναι το πρότυπο ταξινόμησης ποιότητας αργού πετρελαίου που χρησιμοποιείται στις συναλλαγές εμπορευμάτων, τις διαφορές τιμών και την επιλογή αργού από τα διυλιστήρια. Αυτό είναι το σωστό όριο για τους σκοπούς της αγοράς εμπορευμάτων.

Το όριο του 1,0% που χρησιμοποιείται μερικές φορές στη μηχανική πετρελαίου αναφέρεται σε διαφορετικό πλαίσιο — συχνά σχετικό με προδιαγραφές αγωγών, εκτιμήσεις κινδύνου διάβρωσης ή απαιτήσεις χειρισμού H₂S. Όταν μια εταιρεία εξοπλισμού λέει “sour πάνω από 1%”, μπορεί να αναφέρεται σε ένα όριο σχετικό με τη μεταλλουργία και τον έλεγχο της διάβρωσης, όχι με την τιμολόγηση του αργού πετρελαίου.

Για σκοπούς τιμολόγησης και συναλλαγών εμπορευμάτων: χρησιμοποιήστε το 0,5% ως όριο sweet/sour. Εάν μια πηγή δεδομένων χρησιμοποιεί διαφορετικό όριο, σημειώστε το, αλλά μην το αντιμετωπίζετε ως πρότυπο της αγοράς εμπορευμάτων.

Στην πράξη, η γκρίζα ζώνη (0,5%-1,0% θείο) περιέχει αρκετούς σημαντικούς τύπους αργού — συμπεριλαμβανομένου του Brent στο περίπου 0,37-0,45% (μόλις εντός του sweet) και διάφορους τύπους της Βόρειας Θάλασσας. Αυτοί οι τύποι διαπραγματεύονται ως sweet και λαμβάνουν την αντίστοιχη τιμολόγηση.

---

Γιατί η Περιεκτικότητα σε Θείο Επηρεάζει την Τιμή

Το θείο στο αργό πετρέλαιο αποτελεί πρόβλημα επεξεργασίας. Πρέπει να απομακρυνθεί πριν χρησιμοποιηθούν τα διυλισμένα προϊόντα, διότι οι ενώσεις θείου στα καύσιμα μεταφοράς:
– Καταστρέφουν τους καταλυτικούς μετατροπείς στα οχήματα
– Δημιουργούν ατμοσφαιρική ρύπανση από διοξείδιο του θείου (SO₂)
– Διαβρώνουν τον εξοπλισμό του διυλιστηρίου
– Μειώνουν την απόδοση των καταλυτών στην επεξεργασία downstream

Η διαδικασία απομάκρυνσης ονομάζεται αποθείωση ή υδρογονοεπεξεργασία (hydrotreating). Το αέριο υδρογόνο αντιδρά με τις ενώσεις θείου σε υψηλή θερμοκρασία και πίεση, μετατρέποντάς τις σε υδρόθειο, το οποίο στη συνέχεια συλλέγεται και αφαιρείται. Ο εξοπλισμός και η διαδικασία κοστίζουν:
– Κεφαλαιουχικό κόστος: μια μονάδα υδροαποθείωσης (HDS) κοστίζει εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια
– Λειτουργικό κόστος: η παραγωγή υδρογόνου είναι ενεργοβόρα, ενώ η υδρογονοεπεξεργασία καταναλώνει υδρογόνο
– Πολυπλοκότητα: τα αργά με υψηλότερο θείο απαιτούν περισσότερο υδρογόνο, περισσότερους κύκλους καταλύτη και πιο σύνθετη διαμόρφωση διυλιστηρίου

Δεν είναι όλα τα διυλιστήρια ίσα στην ικανότητά τους να επεξεργάζονται sour αργό. Ένα “απλό” διυλιστήριο με περιορισμένη ικανότητα υδρογονοεπεξεργασίας μπορεί να διαχειριστεί μόνο sweet αργό. Ένα “σύνθετο” διυλιστήριο —αυτό με πλήρεις μονάδες υδρογονοεπεξεργασίας, υδροπυρόλυσης (hydrocracking) ή καταλυτικής πυρόλυσης (FCC)— μπορεί να επεξεργαστεί οικονομικά βαρύ sour αργό. Ο δείκτης πολυπλοκότητας Nelson κατατάσσει τα διυλιστήρια σε αυτή την κλίμακα (απλά = 1-5, σύνθετα = 8-15+).

Αυτό δημιουργεί το sweet premium: το sweet αργό μπορεί να υποστεί επεξεργασία από περισσότερα διυλιστήρια, επομένως ανταγωνίζονται περισσότεροι αγοραστές για αυτό, ωθώντας την τιμή του υψηλότερα. Το sour αργό έχει λιγότερους υποψήφιους αγοραστές. Το premium που απολαμβάνει το sweet έναντι του αντίστοιχου sour αργού κυμαίνεται βάσει:

• Του μεριδίου των σύνθετων διυλιστηρίων σε μια δεδομένη αγορά
• Των προδιαγραφών καυσίμων σε βασικές περιοχές κατανάλωσης (αυστηρότερες προδιαγραφές θείου → μεγαλύτερη ζήτηση για sweet)
• Της ισορροπίας προσφοράς/ζήτησης για συγκεκριμένους τύπους sweet έναντι sour
• Των ναυτιλιακών κανονισμών IMO 2020 (βλ. παρακάτω)

Το premium του sweet κυμαινόταν ιστορικά από 1$ έως πάνω από 15$/βαρέλι. Κατά τη διάρκεια περιόδων περιορισμένης προσφοράς sweet αργού ή ισχυρής ζήτησης για καθαρά προϊόντα, η διαφορά διευρύνεται σημαντικά.

---

Παραδείγματα Αργού Πετρελαίου: Benchmarks Sweet και Sour

Οι πραγματικοί τύποι αργού καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα περιεκτικότητας σε θείο. Η γνώση της θέσης κάθε τύπου στο φάσμα είναι απαραίτητη για την ερμηνεία των διαφορών τιμών.

Τύπος Αργού	Προέλευση	Θείο (wt%)	Ταξινόμηση
WTI Cushing	ΗΠΑ (Permian/Mid-Continent)	0,24%	Sweet
Brent Blend	Βόρεια Θάλασσα (ΗΒ/Νορβηγία)	0,37-0,45%	Sweet
Saharan Blend	Αλγερία	0,09%	Πολύ sweet
Bonny Light	Νιγηρία	0,13%	Πολύ sweet
Arab Light	Σαουδική Αραβία	1,8%	Sour
Arab Heavy	Σαουδική Αραβία	2,8%	Sour
Mars Blend	ΗΠΑ (Κόλπος του Μεξικού)	2,0%	Sour
Urals	Ρωσία	1,3-1,5%	Sour
Basrah Heavy	Ιράκ	3,0%+	Πολύ sour

Το WTI και το Brent —τα δύο πιο ευρέως αναφερόμενα benchmarks τιμών πετρελαίου στον κόσμο— είναι και τα δύο sweet αργά. Οι τιμές που αναφέρονται για το “αργό πετρέλαιο” στα μέσα ενημέρωσης αφορούν σχεδόν πάντα αυτά τα sweet benchmarks. Οι sour τύποι διαπραγματεύονται με discount έναντι αυτών των benchmarks, που αντικατοπτρίζει τη διαφορά στο κόστος επεξεργασίας.

Για παράδειγμα, εάν το Arab Light τιμολογείται με “μείον 2,50$ έναντι του Brent”, αυτή η διαφορά εξηγείται εν μέρει από την υψηλότερη περιεκτικότητα σε θείο (1,8% έναντι 0,4%). Η διαφορά δεν οφείλεται εξ ολοκλήρου στο θείο — η πυκνότητα (βαθμοί API) παίζει επίσης ρόλο — αλλά το θείο είναι ένας ουσιαστικός παράγοντας.

---

IMO 2020: Πώς ένας Κανονισμός Ναυτιλίας Επηρέασε τις Αγορές Πετρελαίου

Ο IMO 2020 είναι ένας κανονισμός του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού που τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 2020. Μείωσε τη μέγιστη επιτρεπόμενη περιεκτικότητα σε θείο στα καύσιμα ναυτιλίας (bunker fuel) από 3,5% σε 0,5% παγκοσμίως, με αυστηρότερα όρια 0,1% σε Περιοχές Ελέγχου Εκπομπών (ECAs) όπως η Βόρεια Θάλασσα και οι ακτές των ΗΠΑ.

Αυτός ο κανονισμός αποτέλεσε ένα σημαντικό γεγονός για την αγορά εμπορευμάτων.

Πριν από τον IMO 2020, τα πλοία έκαιγαν high-sulphur fuel oil (HSFO) — το φθηνότερο, βαρύτερο και πιο μολυσμένο με θείο κλάσμα της διύλισης. Το HSFO ήταν ουσιαστικά ένα υποπροϊόν απόρριψης από το πλούσιο σε θείο υπόλειμμα του sour αργού.

Μετά τον IMO 2020, τα πλοία χρειάζονταν είτε:
1. Very low sulphur fuel oil (VLSFO) — καύσιμο που πληροί το όριο 0,5%, που συνήθως παράγεται από ανάμειξη ή από λιγότερο sour αργό
2. Marine gas oil (MGO) — απόσταγμα που πληροί το όριο 0,1% των ECA, αλλά είναι ακριβό
3. Scrubbers — συστήματα καθαρισμού καυσαερίων που απομακρύνουν το θείο από τις εκπομπές, επιτρέποντας τη συνεχιζόμενη χρήση HSFO
4. LNG ή άλλα εναλλακτικά καύσιμα για νεότερα πλοία

Η επίδραση στις αγορές αργού πετρελαίου:
– Η ζήτηση για sweet αργό αυξήθηκε επειδή το sweet αργό παράγει πιο αποτελεσματικά διυλισμένα προϊόντα χαμηλού θείου, συμπεριλαμβανομένου του VLSFO
– Η αγορά HSFO κατέρρευσε σε σχέση με τα πιο διυλισμένα προϊόντα — το crack spread μεταξύ HSFO και VLSFO διευρύνθηκε δραματικά το 2019-2020
– Το premium του sweet έναντι του sour αργού διευρύνθηκε τα χρόνια γύρω από την εφαρμογή του IMO 2020
– Οι παραγωγοί sour αργού (Σαουδική Αραβία, Ιράκ) αντιμετώπισαν πρόσθετη πίεση στις τιμές, καθώς η παραγωγή τους ήταν πιο δύσκολο να μετατραπεί σε ναυτιλιακό καύσιμο συμβατό με τους κανονισμούς

Η μετάβαση του IMO 2020 δημιούργησε μια παρατεταμένη περίοδο προσαρμογής για τη ναυτιλιακή βιομηχανία και τη διύλιση. Παραμένει ο σημαντικότερος κανονισμός για το θείο στα καύσιμα στην ιστορία της ναυτιλίας και συνεχίζει να επηρεάζει τις διαφορές τιμών στο αργό πετρέλαιο.

---

Το Crude Oil Assay: Το Εγχειρίδιο Ποιότητας του Αγοραστή

Ένα crude oil assay είναι μια ολοκληρωμένη εργαστηριακή έκθεση ανάλυσης που χαρακτηρίζει λεπτομερώς έναν συγκεκριμένο τύπο αργού. Είναι ο οδηγός του αγοραστή για το τι ακριβώς αγοράζει.

Ένα τυπικό crude oil assay περιλαμβάνει:
– Γενικές ιδιότητες: βαθμοί API, περιεκτικότητα σε θείο, TAN (βλ. παρακάτω), ιξώδες, σημείο ροής, βασικά ιζήματα και νερό (BS&W)
– Καμπύλη απόσταξης (TBP): πώς το αργό διαχωρίζεται σε κλάσματα σε διαφορετικές θερμοκρασίες — τι ποσοστό είναι νάφθα, κηροζίνη, ντίζελ, ελαφρύ πετρέλαιο (gas oil), υπόλειμμα
– Ιδιότητες κλασμάτων: περιεκτικότητα σε θείο, πυκνότητα και ποιοτικά χαρακτηριστικά κάθε κλάσματος απόσταξης ξεχωριστά
– Περιεκτικότητα σε μέταλλα: νικέλιο, βανάδιο, σίδηρος — μολυσματικοί παράγοντες που δηλητηριάζουν τους καταλύτες του διυλιστηρίου
– Περιεκτικότητα σε άζωτο: επηρεάζει την ποιότητα του προϊόντος και τη δραστηριότητα του καταλύτη

Τα διυλιστήρια χρησιμοποιούν τα assays για να τρέξουν μοντέλα βελτιστοποίησης γραμμικού προγραμματισμού (LP) — λογισμικό που υπολογίζει το βέλτιστο μείγμα αργού (συνδυασμός διαφορετικών τύπων) για τη μεγιστοποίηση του περιθωρίου κέρδους του διυλιστηρίου, δεδομένων των τρεχουσών τιμών προϊόντων και των λειτουργικών περιορισμών.

Για τους αγοραστές και τους εμπόρους εμπορευμάτων, το assay απαντά σε κρίσιμα ερωτήματα: Τι απόδοση σε ντίζελ μπορούμε να περιμένουμε από αυτό το αργό; Θα έχει η μονάδα υδρογονοεπεξεργασίας μας επαρκή χωρητικότητα για να το επεξεργαστεί; Πληροί τις μακροπρόθεσμες προδιαγραφές ποιότητας των συμβολαίων προμήθειας;

Οι σημαντικές βάσεις δεδομένων crude oil assay διατηρούνται από παραγωγούς αργού (η Saudi Aramco, η Equinor και άλλοι δημοσιεύουν assays για τους τύπους τους), από οργανισμούς αναφοράς τιμών (Argus, Platts) και από ιδιωτικές συμβουλευτικές εταιρείες διύλισης. Τα δεδομένα assay δεν είναι πάντα δημόσια διαθέσιμα — ορισμένοι παραγωγοί αντιμετωπίζουν τα λεπτομερή δεδομένα assay ως ιδιοκτησιακά.

---

TAN: Η Τρίτη Διάσταση Ποιότητας

Η περιεκτικότητα σε θείο και οι βαθμοί API είναι οι δύο κύριες διαστάσεις ποιότητας για την τιμολόγηση του αργού πετρελαίου. Το TAN (Total Acid Number – Συνολικός Αριθμός Οξύτητας) είναι η τρίτη.

Το TAN μετρά την οξύτητα του αργού πετρελαίου, εκφρασμένη ως χιλιοστόγραμμα υδροξειδίου του καλίου (KOH) που απαιτούνται για την εξουδετέρωση ενός γραμμαρίου αργού. Τα αργά με υψηλό TAN (TAN πάνω από 0,5 mg KOH/g) περιέχουν ναφθενικά οξέα — οργανικά οξέα που διαβρώνουν επιθετικά τον εξοπλισμό του διυλιστηρίου, ιδιαίτερα σε υψηλές θερμοκρασίες στις στήλες απόσταξης και τους εναλλάκτες θερμότητας.

Τα αργά με υψηλό TAN διαπραγματεύονται με discount που αντικατοπτρίζει:
– Το κεφαλαιουχικό κόστος για μεταλλουργία ανθεκτική στη διάβρωση στις μονάδες του διυλιστηρίου
– Την απαίτηση ανάμειξης — το αργό με υψηλό TAN συνήθως αραιώνεται με αργό χαμηλού TAN για να διατηρηθεί το συνολικό μείγμα εντός των ορίων του εξοπλισμού
– Τη περιορισμένη δεξαμενή αγοραστών — μόνο διυλιστήρια ειδικά σχεδιασμένα για αργό με υψηλό TAN μπορούν να το επεξεργαστούν

Παραδείγματα: πολλά αργά από τη Δυτική Αφρική (Dalia, Kuito) και ορισμένοι τύποι από τη Νότια Αμερική έχουν και υψηλό TAN και (σε ορισμένες περιπτώσεις) υψηλή περιεκτικότητα σε θείο. Η συνδυασμένη επιβάρυνση και από τους δύο παράγοντες μπορεί να είναι σημαντική. Αντίθετα, ορισμένα αργά με υψηλό TAN είναι επίσης sweet — δημιουργώντας ένα μικτό ποιοτικό προφίλ που απαιτεί προσεκτική ανάλυση από το διυλιστήριο για να αξιολογηθεί σωστά.

Το TAN συζητείται λιγότερο ευρέως από το θείο στο δημόσιο λόγο, αλλά αποτελεί ενεργή παράμετρο σε κάθε διαπραγμάτευση αγοράς αργού πετρελαίου για τους επηρεαζόμενους τύπους.

---

Συχνές Ερωτήσεις

Είναι το “sweet” αργό πάντα καλύτερο από το “sour” αργό;

Γενικά, ναι — το sweet αργό επιτυγχάνει υψηλότερη τιμή επειδή περισσότερα διυλιστήρια μπορούν να το επεξεργαστούν και αποδίδει περισσότερα πολύτιμα διυλισμένα προϊόντα με λιγότερο κόστος επεξεργασίας. Ωστόσο, ένα σύνθετο διυλιστήριο ειδικά σχεδιασμένο και βελτιστοποιημένο για sour αργό μπορεί στην πραγματικότητα να προτιμά το sour αργό, επειδή μπορεί να εκμεταλλευτεί το discount ενώ παράλληλα παράγει προϊόντα υψηλού περιθωρίου κέρδους. Το “καλύτερο” αργό εξαρτάται από τη συγκεκριμένη διαμόρφωση του διυλιστηρίου.

Τι είναι το πρότυπο ASTM D4294;

Το ASTM D4294 είναι η Τυπική Μέθοδος Δοκιμής για το Θείο στο Πετρέλαιο και τα Προϊόντα Πετρελαίου με Φασματομετρία Φθορισμού Ακτίνων Χ Ενεργειακής Διασποράς, που δημοσιεύθηκε από τον ASTM International. Είναι η κύρια μέθοδος που χρησιμοποιείται παγκοσμίως για τη μέτρηση της περιεκτικότητας σε θείο στο αργό πετρέλαιο και τα προϊόντα πετρελαίου. Τα αποτελέσματα αναφέρονται ως ποσοστό θείου κατά βάρος (wt%).

Γιατί ορισμένες πηγές χρησιμοποιούν “sulphur” και άλλες “sulfur”;

Και τα δύο είναι σωστά — το “sulphur” είναι η βρετανική/IUPAC ορθογραφία που χρησιμοποιείται στο ΗΒ, την Αυστραλία και σε διεθνή πρότυπα. Το “sulfur” είναι η ορθογραφία της Αμερικανικής Χημικής Εταιρείας (ACS) που χρησιμοποιείται στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σε αυτό το άρθρο χρησιμοποιούμε το “sulphur” ακολουθώντας τη σύμβαση ΗΒ/IUPAC. Και οι δύο ορθογραφίες αναφέρονται στο ίδιο στοιχείο.

Πόσο μειώνει το υψηλό θείο την αξία του αργού πετρελαίου;

Το discount για το sour έναντι του sweet αργού ποικίλλει ανάλογα με τις συνθήκες της αγοράς. Με γενικούς όρους, ένας τύπος αργού με 2% θείο μπορεί να διαπραγματεύεται 3-8$ ανά βαρέλι κάτω από έναν αντίστοιχο sweet τύπο της ίδιας πυκνότητας. Κατά τη διάρκεια αγορών με περιορισμένη προσφορά sweet αργού ή μετά την αυστηροποίηση του IMO 2020, αυτή η διαφορά ήταν μεγαλύτερη. Κατά τη διάρκεια περιόδων ζήτησης για βαρύ sour αργό (όταν η χωρητικότητα σύνθετων διυλιστηρίων είναι άφθονη), το discount στενεύει.

Τι συμβαίνει με το θείο που απομακρύνεται από το αργό πετρέλαιο;

Τα διυλιστήρια που αποθειώνουν το αργό πετρέλαιο και τα διυλισμένα προϊόντα συλλέγουν το θείο ως υγρό στοιχειακό θείο (ένα υποπροϊόν). Αυτό το στοιχειακό θείο πωλείται στη βιομηχανία λιπασμάτων (για την παραγωγή θειικού οξέος, το οποίο φτιάχνει φωσφορικά λιπάσματα) ή για άλλες βιομηχανικές χρήσεις. Οι επιχειρήσεις πετρελαϊκής άμμου του Καναδά παράγουν τεράστιες ποσότητες στοιχειακού θείου ως υποπροϊόν της αναβάθμισης της ασφάλτου (bitumen).

Το WTI διαπραγματεύεται πάντα με discount έναντι του Brent;

Όχι πάντα. Η διαφορά WTI-Brent καθορίζεται κυρίως από τα logistics των αγωγών και των εξαγωγών από την κεντρική περιοχή των ΗΠΑ, όχι από την περιεκτικότητα σε θείο (και τα δύο είναι sweet). Ιστορικά το WTI διαπραγματευόταν με premium 1-3$ έναντι του Brent. Η έκρηξη του σχιστολιθικού πετρελαίου στις ΗΠΑ (μετά το 2010) δημιούργησε πλεόνασμα στο εσωτερικό στο Cushing της Οκλαχόμα —το σημείο παράδοσης του WTI— οδηγώντας το WTI σε μεγάλα discounts (20$+) σε σχέση με το Brent. Οι διευρυμένες υποδομές εξαγωγών και η έγκριση εξαγωγών αργού πετρελαίου των ΗΠΑ (μετά το 2015) έχουν γενικά επαναφέρει τη διαφορά σε στενά επίπεδα.

---

Βασικά Συμπεράσματα

• Το πρότυπο ASTM D4294 ορίζει το sweet αργό ως αυτό με λιγότερο από 0,5% θείο και το sour αργό με περισσότερο από 0,5% — αυτό είναι το όριο της αγοράς εμπορευμάτων που χρησιμοποιείται στην τιμολόγηση και τις συναλλαγές.
• Ορισμένες πηγές του κλάδου χρησιμοποιούν όριο 1,0%, αλλά αυτό ισχύει για πλαίσια μηχανικής και διάβρωσης, όχι για ταξινόμηση τιμολόγησης εμπορευμάτων.
• Το αργό με υψηλότερο θείο απαιτεί δαπανηρή επεξεργασία αποθείωσης (υδρογονοεπεξεργασία), μειώνοντας τον αριθμό των διυλιστηρίων που μπορούν να το αγοράσουν και την τιμή του σε σχέση με το sweet αργό.
• Το premium του sweet έναντι του sour αργού κυμαίνεται συνήθως στα 1-15$/βαρέλι ανάλογα με τη χωρητικότητα του διυλιστηρίου, τις συνθήκες της αγοράς και τους κανονισμούς καυσίμων.
• Το WTI (0,24% S) και το Brent (0,37-0,45% S) είναι και τα δύο sweet. Το Arab Heavy (2,8% S) και το Mars Blend (2,0% S) είναι sour, διαπραγματεύοντας με σημαντικά discounts.
• Ο IMO 2020 (σε ισχύ από τον Ιανουάριο του 2020) έθεσε ανώτατο όριο 0,5% στο θείο των καυσίμων ναυτιλίας, αυξάνοντας απότομα τη ζήτηση για sweet αργό και προϊόντα χαμηλού θείου.
• Το crude oil assay είναι το πλήρες έγγραφο ποιοτικών προδιαγραφών — καλύπτοντας βαθμούς API, θείο, TAN, απόδοση απόσταξης και περιεκτικότητα σε μέταλλα — που χρησιμοποιούν τα διυλιστήρια για να αξιολογήσουν και να επεξεργαστούν έναν συγκεκριμένο τύπο αργού.
• Το TAN (Total Acid Number) είναι η τρίτη διάσταση ποιότητας δίπλα στην πυκνότητα και το θείο, μετρώντας την οξύτητα του αργού πετρελαίου και τη διαβρωτική του επίδραση στον εξοπλισμό του διυλιστηρίου.

Related Reading

To deepen your understanding of the topics covered in this article, explore these related guides: how traders classify grades along the quality spectrum, the parallel distinction based on density and distillation yield and the benchmarks that reflect these quality differences in their pricing.